Droga gruntowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Droga gruntowa we wsi Kruzy
Droga gruntowa ze Skupowa do Zabłotczyzny. Widoczne znaki drogowe: D-43 i E-18a

Droga gruntowa (droga o nawierzchni gruntowej) – droga o nawierzchni z gruntu rodzimego lub utrwalona w wyniku specjalnych zabiegów i preparacji gruntu rodzimego przy pomocy mieszanin wykonanych z gliny, żwiru, żużla itp.[1]

W polskim Prawie o ruchu drogowym drogę gruntową określono jako każdą inną drogę niż droga twarda oraz posiadającą cechy drogi twardej, ale krótszą niż 20 m[2].

Drogi te w Europie i w innych miejscach świata, gdzie istnieje wysoki poziom rozwoju występują przeważnie na terenach leśnych, polnych. W krajach Trzeciego Świata, jak np. w krajach afrykańskich, drogi te są bardzo powszechne. Droga gruntowa cechuje się niską przydatnością komunikacyjną zwłaszcza jeśli chodzi o samochody osobowe z niskim podwoziem i oponami przystosowanymi do nawierzchni twardej. Długoletnie użytkowanie drogi gruntowej na nachylonym terenie skutkuje powstaniem rozcięcia drogowego.

Przypisy

  1. Transport drogowy w Polsce w latach 2005-2009. , s. 24, 2014-11-22. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny. ISSN 3456-7765. 
  2. (Art. 2. pkt 2) Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908)