Droga grzbietowo-boczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Droga grzbietowo-boczna (pęczek Lissauera, łac. tractus dorsolateralis) – pasmo włókien nerwowych przebiegające u szczytu rogu tylnego, między sznurem bocznym a tylnym rdzenia kręgowego. Opisali je jako pierwsi niemiecki neuroanatom i neurolog Heinrich Lissauer, i, rok wcześniej, amerykański anatom i neurolog Edward Charles Spitzka.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bochenek A, Reicher M: Anatomia człowieka. Tom IV PZWL, Warszawa 1981 ISBN 83-200-0368-7 ss. 71-72

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.