Droga twarda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Droga o nawierzchni kostkowej w Puszczy Wkrzańskiej

Droga twarda (droga o nawierzchni twardej, droga utwardzona):

  1. Według definicji GUS-u jest to droga mająca twardą nawierzchnię ulepszoną (z kostki kamiennej, klinkieru, betonu, z płyt kamienno-betonowych, bitumu) lub droga o nawierzchni nieulepszonej (tłuczniowej lub brukowej)[1][2].
  2. W polskim Prawie o ruchu drogowym, została określona jako droga z jezdnią o nawierzchni bitumicznej, betonowej, kostkowej, klinkierowej lub brukowcowej oraz z płyt betonowych lub kamienno-betonowych, jeżeli długość nawierzchni przekracza 20 m[3]. Inne drogi są drogami gruntowymi.

Przypisy

  1. Transport - wyniki działalności w 2010 r. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2011-08-19, s. 24. ISSN 1506-7998.
  2. Ministerstwo Infrastruktury: Słownik pojęć transportowych SRT. 2011-03-30. [dostęp 2013-05-21]. [zarchiwizowane z tego adresu]. s. 5.
  3. (Art. 2. pkt 2) Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908).