Drogomyśl

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Drogomyśl
Herb
Herb Drogomyśla
Centrum Drogomyśla
Centrum Drogomyśla
Państwo  Polska
Województwo śląskie
Powiat POL powiat cieszyński flag.svg cieszyński
Gmina Strumień
Liczba ludności (2010) 2109
Strefa numeracyjna (+48) 33
Kod pocztowy 43-424
Tablice rejestracyjne SCI
SIMC 0068073
Położenie wsi
Położenie wsi
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Drogomyśl
Drogomyśl
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Drogomyśl
Drogomyśl
Ziemia 49°52′09,53″N 18°45′24,13″E/49,869314 18,756703Na mapach: 49°52′09,53″N 18°45′24,13″E/49,869314 18,756703
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Drogomyśl (czes. Drahomyšl, niem. Drahomischl) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie cieszyńskim, w gminie Strumień, 4 km na południe od Strumienia nad rzekami Wisłą i Knajką (w zachodniej części sołectwa). Wieś leży w historycznych granicach regionu Śląska Cieszyńskiego, geograficznie zaś leży w regionie Dolina Górnej Wisły, będącej częścią Kotliny Oświęcimskiej.[1] Powierzchnia sołectwa wynosi 1466 ha (14,66 km²)[2], a liczba ludności 2109, co daje gęstość zaludnienia równą 143,9 os./km².

Historia[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy wzmiankowana w 1452 roku[3]. W okresie reformacji znaczna część mieszkańców przeszła na luteranizm. Na początku XVII wieku była w posiadaniu rodziny Czelów z Czechowic a od 1619 roku do rodu Bludowskich poprzez małżeństwo Fryderyka Bludowskiego z Katarzyny Czelo. Dobra te w 1737 Gottlieba Agnet, ich prawnuczka, sprzedała Christianowi Kalischowi[4]. W 1788 postawiono tu kościół ewangelicki, ufundowany przez Fryderyka Kalischa.

Według austriackiego spisu ludności z 1900 w 165 budynkach w Drogomyślu (w tym 26 w Knaju) na obszarze 1466 hektarów mieszkało 1207 osób (w tym 220 w Knaju), co dawało gęstość zaludnienia równą 97,3 os./km². z tego 565 (39,6%) mieszkańców było katolikami, 846 (59,3%) ewangelikami a 16 (1,1%) wyznawcami judaizmu, 1374 (96,3%) było polsko- a 46 (3,2%) niemieckojęzycznymi[5]. Do 1910 roku liczba mieszkańców wzrosła do 1285, z czego 461 (35,9%) było katolikami, 807 (62,8%) ewangelikami a 17 (1,3%) żydami, 1108 (87%) było polsko- a 165 (13%) niemieckojęzycznymi[6].

Po I wojnie światowej miejscowość znalazła się w granicach Polski.

W 1969 wzniesiono kościół parafialny pw. MB Częstochowskiej według projektu S. Kwaśniewicza.

W latach 1975-1998 miejscowość położona była w województwie bielskim.

Zabytki i pomnik przyrody[edytuj | edytuj kod]

Według Narodowego Instytutu Dziedzictwa, w miejscowości znajdują się następujące obiekty zabytkowe[7]:

  • Kościół ewangelicki, pochodzący z lat 1788-97. Nad wejściem tablica fundacyjna;
  • Zespół pałacowy (pałac z poł. XVIII wieku, budynek gospodarczy z 1 poł. XIX wieku i park z XVII/XIX w.)
  • dawny zajazd z 2 poł. XVIII wieku

Religia[edytuj | edytuj kod]

Na terenie wsi działalność religijną prowadzą następujące Kościoły i związki wyznaniowe:

Szkoły[edytuj | edytuj kod]

Ośrodki sportowe[edytuj | edytuj kod]

  • LKS Błyskawica Drogomyśl, założony w 1947 roku. Sekcje piłki nożnej na poziomie seniorskim i młodzieżowym.
  • Boiska sportowo-rekreacyjne przy ulicy Wiejskiej 85.

Urodzeni w Drogomyślu[edytuj | edytuj kod]

Komunikacja i transport[edytuj | edytuj kod]

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Marcin Żerański: Śląsk Cieszyński. Od Bielska-Białej do Ostrawy. Cieszyn: Pracownia na pastwiskach, 2012, s. 85. ISBN 9788393310937.
  2. Portal Miasta i Gminy Strumień: Drogomyśl. 2009-08-28. [dostęp 2010-09-13].
  3. Śląsk Cieszyński w średniowieczu (do 1528). Idzi Panic (redakcja). Cieszyn: Starostwo Powiatowe w Cieszynie, 2010, s. 309. ISBN 978-83-926929-3-5.
  4. Janusz Spyra. Szlachecka rodzina Bludowskich z Dolnych Bludowic herbu Kozioł i zabytki sztuki z nią związane. „Familia Silesiae”. 1, s. 14-26, 1997. Cieszyn (pol.). 
  5. Gemeindelexikon der im Reichsrate vertretenen Königreiche und Länder, bearbeitet auf Grund der Ergebnisse der Volkszählung vom 31. Dezember 1900, XI. Schlesien. Wien: 1906. (niem.)
  6. Ludwig Patryn (ed): Die Ergebnisse der Volkszählung vom 31. Dezember 1910 in Schlesien. Troppau: 1912. (niem.)
  7. http://www.nid.pl/pl/Informacje_ogolne/Zabytki_w_Polsce/rejestr-zabytkow/zestawienia-zabytkow-nieruchomych/SLS-rej.pdf
  8. Wykaz pomników przyrody na terenie Śląska Cieszyńskiego. W: Henryk Mróz: Śląsk Cieszyński, Środowisko naturalne. Cieszyn: Macierz Ziemi Cieszyńskiej, 1997, s. 71. ISBN 83-903589-9-9.
  9. Dane według raportów wyszukiwarki zborów (www.jw.org) z 22 maja 2014.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]