Dropiatka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dropiatka
Pedionomus torquatus[1]
Gould, 1841
Dropiatka
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd siewkowe
Podrząd bekasowce
Parvordo Jacanida
Nadrodzina Thinocoroidea
Rodzina Pedionomidae[2]
Bonaparte, 1856
Rodzaj Pedionomus[3]
Gould, 1841
Gatunek dropiatka
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4]
Status iucn3.1 EN pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Czaszka dropiatki w prawym górnym rogu [kliknij aby powiększyć]

Dropiatka, dropnik[5] (Pedionomus torquatus) – gatunek ptaka będącego jedynym przedstawicielem rodziny dropiatek (Pedionomidae)[6][7], należącej do rzędu siewkowych. Jest endemitem australijskim. Gatunek zagrożony wyginięciem.

Taksonomia[edytuj | edytuj kod]

Gatunek opisał po raz pierwszy John Gould w roku 1841 pod obecną nazwą Pedionomus torquatus[5]. Do lat 80. XX wieku dropiatkę włączano do rzędu żurawiowych w osobnej rodzinie, obok przepiórników (Turnicidae). W latach 80. wysunięto teorię, że gatunek powinien należeć do siewkowych (Charadriiformes). Początkowo wątpliwości wzbudziło porównanie szkieletów. Dropiatki nie zaliczono do przepiórników, które przypominają upierzeniem, ponieważ posiada parzyste tętnice szyjne, zachowała tylny palec oraz składa gruszkowate, nie owalne, jaja. Dalsze badania DNA wykazały pokrewieństwo z andówkami (Thinocoridae), wobec których dropiatka wykazuje podobieństwo w budowie wątroby i mięśni ud oraz kształcie jaja[8].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała wynosi 15–19 cm. Upierzenie maskujące, o płowym, brązowo-czarnym wzorze, z białą obrożą pokrytą czarnymi plamkami. Na piersi kasztanowa plama. Samice większe i jaskrawiej ubarwione[8]. Masa ciała samców wynosi 40–80 g, samic zaś 55–95 g[9].

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Całkowity zasięg występowania szacowany jest na 32,6 tys. km². Występuje endemicznie w Australii. Odnotowana w północno-centralnej Wiktorii, wschodniej Australii Południowej, południowej Nowej Południowej Walii naokoło regionu Riverina oraz w zachodnio-centralnym Queensland[10]. Środowisko życia stanowią głównie nieużytkowane łąki i ugory[8].

Behawior[edytuj | edytuj kod]

Zaniepokojona, dropiatka staje na palcach i wyciąga głowę. Lata niechętnie, preferuje skulenie się pod osłoną lub pieszą ucieczkę. Żywi się drobnymi nasionami i owadami. Zawołanie stanowi niskie huu-huu. Nie prowadzi wędrówek - wahania liczebności w danym miejscu spowodowane są polowaniami[8].

Lęgi[edytuj | edytuj kod]

Sezon lęgowy trwa cały rok z wyjątkiem marca i kwietnia. Samica inicjuje zaloty, a po kopulacji i złożeniu jaj zostawia samcowi opiekę nad lęgiem. Gniazdo stanowi zagłębienie w ziemi wyściełane trawą. Zniesienie liczy 2-5 jaj, zazwyczaj 4. Inkubacja trwa 23 dni, zaś pisklęta opuszczają gniazdo zaraz po wylęgu[8].

Status zagrożenia[edytuj | edytuj kod]

Przez IUCN gatunek klasyfikowany jest jako zagrożony wyginięciem (EN, Endangered). Populacja oszacowana przez BirdLife International wynosi nie więcej niż 2500 osobników. Zagrożenie stanowi zagospodarowywanie obszarów trawiastych oraz wypasanie bydła, co prowadzi do pustynnienia tych terenów, nie dając dropiatkom możliwości ukrycia się. Zasiedla 4 obszary uznane za Important Bird Area, w tym Riverina Plains utworzony ze względu na dropiatki; w obszarze tego IBA zawiera się Park Narodowy Oolambeyan oraz rezerwat jeziora Urana[10].

Przypisy

  1. Pedionomus torquatus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Pedionomidae. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 16 stycznia 2011]
  3. Pedionomus. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 16 stycznia 2011]
  4. Pedionomus torquatus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  5. 5,0 5,1 dropiatka (Pedionomus torquatus) Gould, 1841. AviBase. [dostęp 7 lutego 2014].
  6. Systematyka i nazwy polskie za: Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Rodzina: Pedionomidae Bonaparte, 1856 - dropiatki - Plains-wanderer (Wersja: 2013-09-25). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2014-02-25].
  7. Frank Gill, David Donsker: Family Pedionomidae (ang.). IOC World Bird List: Version 4.1. [dostęp 2014-02-25].
  8. 8,0 8,1 8,2 8,3 8,4 red. Christopher Perrins: Ptaki. Wszystkie rodziny świata. Warszawa: Buchmann, 2012, s. 255. ISBN 978-83-7670-263-6.
  9. Pedionomus torquatus — Plains-wanderer. Australian Government. Department of Environment. [dostęp 7 lutego 2014].
  10. 10,0 10,1 Plains-wanderer Pedionomus torquatus. BirdLife International. [dostęp 7 lutego 2014].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Paweł Mielczarek, Włodzimierz Cichocki. Polskie nazewnictwo ptaków świata. „Notatki Ornitologiczne”. Tom 40, zeszyt specjalny, 1999. 
  2. Harold G Cogger, David Kirshner, Ewa Świątkowska, Paweł Świątkowski, George Archibald: Zwierzęta : ssaki, ptaki, gady, płazy : encyklopedia. Warszawa: Elipsa, 1999, s. 321. ISBN 83-85152-34-2.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]