Droszków (województwo dolnośląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Droszków
Droszków
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat kłodzki
Gmina Kłodzko
Wysokość 440-500 m n.p.m.
Liczba ludności (2008) 62
Strefa numeracyjna (+48) 74
Kod pocztowy 57-300
Tablice rejestracyjne DKL
Położenie wsi
Położenie wsi
Położenie na mapie Polski
Poland location map.svg
"Droszków"
Droszków
50°23′41″N 16°47′01″E / 50.39472, 16.78361Na mapach: 50°23′41″N 16°47′01″E / 50.39472, 16.78361
Strona internetowa miejscowości

Droszków (niem. Droschkau) – wieś sołecka w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Kłodzko. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.

Spis treści

[edytuj] Geografia

[edytuj] Położenie geograficzne

Droszków leży na granicy Gór Złotych i Wzgórz Rogówki w Kotlinie Kłodzkiej, w Sudetach, w południowo-zachodniej Polsce. Od Kłodzka, siedziby powiatu i gminy, jest oddalona o ok. 7 km. Na zachodzie graniczy z Jaszkową Dolną, na północy z Wojciechowicami, na wschodzie z Chwalisławiem (powiat ząbkowicki, gmina Złoty Stok) i Orłowcem (gmina Lądek-Zdrój)[1].

Struktura powierzchni (2008)[2]
Rodzaj Powierzchnia (ha)  %
użytki rolne 242 51,6%
tereny zamieszkane 25 5,3%
lasy 202 43,1%
Powierzchnia wsi (Σ) 469 100%

Według danych z 2008 r. wieś zajmowała obszar 4,69 km², co stanowiło 1,86% gminy Kłodzko[3].

[edytuj] Warunki naturalne

Droszków jest niewielką wsią ciągnącą się wzdłuż Brodka (potocznie Droszkowskiej Wody) na wysokości ok. 440–500 m n.p.m. w dolinie, położonej poniżej Przełęczy Droszkowskiej. Jej najbliższe otoczenie stanowią użytki rolne, z kolei lasy rosną jedynie na wschód od zabudowań wsi, na grzbiecie Gór Złotych. Skrajem tych lasów biegnie granica Śnieżnickiego Parku Krajobrazowego[4].

[edytuj] Budowa geologiczna

Okolice Droszkowa charakteryzują się ciekawą budową geologiczną. Od zachodu występują sjenity, na których zalegają niewielkie skupiska granodiorytmów amfibolowych. W granitoidach kłodzko-złotostockich występuje kordieryt, a w hornfelsach kordierytowych ukazują się drobne granaty. Z kolei w granoporfirach występuje augit oraz rzadziej piryt[5].

[edytuj] Demografia[6]

[edytuj] Historia

Daty wzmianek
o miejscowości i
jej oficjalne
nazwy według źródeł

1357 Droschkaw
1385 Droschkow
1417 Drasskow
Droszkow
1419 Droschka
Drosska
1493 Druschkou
1499 Droszka
1549 Droske
1667 Droski
1743 Droschkau
1945 Drążków
1950 Drożków
1950 Droszków

Źródło:[7]

[edytuj] Początki wsi i średniowiecze

Droszków powstał przypuszczalnie przed połową XIII w., jako jedna ze starszych osad w tym rejonie ziemi kłodzkiej, mimo to w dokumentach pierwsze wzmianki na jego temat pojawiają się dopiero w dokumencie z 1357 r. Jest w nim mowa o tym, że wchodził w skład dóbr trzebieszowickich, które należały do rodu von Czeschwitzów[8].

W 1405 r. Hering z Jaszkowej Górnej ufundował tutaj kaplicę grzebalną św. Barbary, której istnienie jako kościoła filialnego potwierdził wystawiony w 1493 r. w Rzymie dokument. W okresie średniowiecza Droszków stał się dziedzicznym wolnym sędziostwem, które w 1419 r. posiadał sędzia Nicklas, a w 1499 r. niejaki Mertin. Następnie wieś stała się własnością kameralną, która przeszła we władanie miasta Kłodzka.

[edytuj] Okres nowożytny

W 1631 r. osadę zamieszkiwało 5 gospodarzy płacących podatki kościelne takie jak dziesięcina czy świętopietrze. W 1689 r. nastąpiła kolejna zmiana właściciela. Miasto Kłodzko odsprzedało Droszków sędziemu Fischerowi, co spowodowało ponowne powstanie wolnego sędziostwa[5].

Połowa wieku XVIII przyniosła zmianę przynależności państwowej wsi wraz z całym hrabstwem kłodzkim z Monarchii Habsburskiej na Królestwo Pruskie na mocy pokojów: wrocławskiego w 1742 r. i hubertusburskiego z 1763 r., które kończyły tzw. wojny śląskie[9].

W 1747 r. właścicielem wsi był sędzia F. Kuntscher, a mieszkało w niej 3 kmieci, 30 zagrodników i chałupników. W 1765 r. Kuntscher nadal pozostawał posiadaczem Droszkowa, ale przybyło mu mieszkańców. Osadę zamieszkiwało 3 kmieci, 26 zagrodników i 14 chałupników, w tym 4 rzemieślników. W 1787 r. znajdował się tu folwark sędziowski i młyn wodny oraz 39 domów, które zamieszkiwało 3 kmieci i 34 zagrodników, w tym 11 rzemieślników[10].

[edytuj] Wiek XIX i dwudziestolecie międzywojenne

Kolejne stulecie nie przyniosło większych zmian. Droszków nadal należał do rodu Kutscherów vel Kintscherów jako wolne sędziostwo. W 1825 r. znajdowały się tu 43 budynki, a w 1840 r. – 46, w tym kaplica cmentarna, młyn wodny, tartak, wapiennik, a wśród mieszkańców było 8 tkaczy chałupników. Dopiero w 1870 r. jako właściciel resztówki dworskiej, obejmującej 103 morgi, wystąpił niejaki Volkmer. Pomimo atrakcyjnego położenia Droszków nie odegrał większej roli w kształtującej się wówczas turystyce, chociaż przez Przełęcz Droszkowską wiódł już wtedy popularny szlak na Ptasznik[11].

[edytuj] Droszków po 1945 roku

Po 1945 r. wieś znalazła się na mocy konferencji poczdamskiej w granicach Polski, co oznaczało przesiedlenie dotychczasowej niemieckiej ludności w głąb Niemiec w latach 1945-1947. Wieś stopniowo wyludniała się oraz zanikło rzemiosło. Obecnie pozostało w niej 50% pierwotnego stanu zaludnienia z połowy XX w.[12]

[edytuj] Edukacja i kultura

We wsi w okresie międzywojennym działa szkoła podstawowa, która istniała do lat 70. XXw. Została zlikwidowana wraz z reorganizacją oświaty na ternie gminy wiejskiej Kłodzko. Obecnie dzieci w wieku 7-13 lat uczęszczają do szkoły podstawowej w Jaszkowej Górnej. Młodzież w wieku 13-16 lat kontynuuje naukę w Gimnazjum Publicznym im. Władysława Reymonta w Kłodzku[13].

Droszków nie posiada osobnej parafia katolickiej. Tutejsi mieszkańcy należą do parafii św. Mikołaja w Jaszkowej Górnej[14].

[edytuj] Administracja

Droszków po zakończeniu II wojny światowej znalazł się w granicach Polski. W latach 1945-1973 wieś tworzyła wspólną gromadę z Jaszkową Górną, wchodzącą w skład powiatu kłodzkiego w województwa wrocławskiego. Po zmianach w podziale terytorialnym kraju z 1975 r. weszła ona w skład gminy Kłodzko[5]. Ostatnia zmiana miała miejsce w 1990 r., kiedy to na terenie gminy utworzono sołectwa jako jednostki pomocniczego podziału administracyjnego, którego jedna z siedzib znalazła się w Droszkowie[15].

Mieszkańcy wsi wybierają do Rady Gminy jednego radnego co 4 lata, tworząc wspólny okręg wyborczy z Jaszkową Górną i Marcinowem[16]. Ponadto organem władzy ustawodawczej we wsi jest rada sołecka, na czele której stoi sołtys jako jednoosobowy organ władzy wykonawczej. Funkcję tę sprawuje Maria Rusiniak. Koordynatorem samorządowym jest Justyna Muzyka[17].

[edytuj] Infrastruktura

[edytuj] Transport

Droszków leży na uboczu ważnych szlaków komunikacyjnych ziemi kłodzkiej. Przez wieś przebiega lokalna droga z Ołdrzychowic Kłodzkich do Jaszkowej Górnej. Komunikację autobusową zapewnia PKS Kłodzko. W samej wsi znajdują się dwa przystanki autobusowe. Najbliższa stacja kolejowa znajduje się w Kłodzku – Kłodzko Miasto, po zamknięciu w 2004 ruchu osobowego na linii Kłodzko Główne-Stronie Śląskie[18][19].

[edytuj] Bezpieczeństwo

W zakresie ochrony przeciwpożarowej oraz innych miejscowych zagrożeń – Droszków podlega pod rejon działania Powiatowej Straży Pożarnej oraz Komendzie Powiatowej Policji w Kłodzku. Funkcję dzielnicowego sprawuje mł. asp. Maciej Franczak[20].

[edytuj] Gospodarka

Droszków jest wsią rolniczą, jednak wyłącznie z pracy w tym sektorze gospodarki utrzymuje się ok. 35% ludności czynnej zawodowo. Pozostali mieszkańcy dojeżdżają do pracy w innych miejscowościach. W 1978 r. we wsi było czynnych 22 gospodarstw rolnych, a już dziesięć lat później pozostało ich już tylko 15. Sąsiednie tereny nadają się nieźle do wypasów. Poniżej wsi w dolinie Brodka znajdują się stawy rybne[12].

Wieś zawsze znajdowała się w orbicie wpływów Jaszkowej Górnej, jednak funkcjonalnie ciążyła w kierunku Ołdrzychowic Kłodzkich i Skrzynki. Droszków nie posiada zaplecza handlowo-usługowego[11]. W tej pierwszej miejscowości mieszkańcy Droszkowa przez wiele lat znajdowali zatrudnienie w zakładach przemysłowych[21]. Podstawę bytu mieszkańców stanowi obecnie głównie rolnictwo oraz praca w lasach i okolicznych kamieniołomach.

[edytuj] Obiekt zabytkowy znak.svg Zabytki

  • Kościół św. Barbary – pochodzi z XV w.; przebudowany w XVII lub na początku XVIII w. w stylu barokowym.
  • Domy mieszkalne i budynki gospodarcze:
    • Nr 4 – mieszkalny, murowany z końca XIX w. i dwa budynki gospodarcze z końca XIX w.
    • Nr 14 – mieszkalny, murowany z końca XIX w.
    • Nr 35 – mieszkalny z połowy XIX w.
  • Zespół kapliczek i kolumn maryjnych:
    • Kapliczka domkowa – znajduje się na skarpie drogi Przełęczy Droszkowskiej, murowana kaplica z Pietą, ołtarzem z 1679 r. i obrazami z XVII w.
    • Figura św. Jana Nepomucena – znajduje się przy kościele, barokowa z 1782 r.
    • Kolumna Maryjna – jedna z najstarszych na ziemi kłodzkiej, pochodzi z 1699 r.
    • Ukrzyżowanie – z 1812 r., fundacja F. Kolbego.
    • Pasja – z 1820 r.
    • Figura św. Franciszka Ksawerego – kamienna, dłuta Raucha z 1878 r.
    • Krzyż – znajduje się przy gł. drodze, ufundowany przez L. Orskiego jako wotum za uratowanie życia 30 stycznia 1988 r. podczas rajdu samochodowego.

[edytuj] Turystyka

Droszków należy do jednej z ładniej położonych wsi w Kotlinie Kłodzkiej, pomiędzy Górami Złotymi a Krowiarkami, mimo to funkcja turystyczna wsi nie jest tutaj zbyt dobrze rozbudowana. Przez wieś przechodzi szlak turystyczny POL Szlak czarny.svg im. J. Szczypińskiego z Ptasznika do Bystrzycy Kłodzkiej[22].

Przypisy

  1. Kotlina Kłodzka. Mapa turystyczna 1 : 100 000, wyd. Eko-Graf, Wrocław 1997.
  2. Dane Urzędu Gminy Kłodzko na 31 grudnia 2007 r.
  3. Dane Urzędu Gminy Kłodzko z 31 grudnia 2007 r.
  4. Słownik geografii turystycznej Sudetów, pod red. M. Staffa, t. 15, Wrocław 1994, s. 115.
  5. 5,0 5,1 5,2 Słownik geografii turystycznej Sudetów, op. cit., s. 115.
  6. Dane na podstawie: F. W. Zimmermann, Beyträge zur Beschreibung von Schlesien, Bd. 1-13, Brieg 1783-1796; Roczniki statystyczne województwa wrocławskiego (1950-1975), roczniki statystyczne województwa wałbrzyskiego (1975-1998), powszechnych spisów ludności i urzędu gminy wiejskiej Kłodzko
  7. F. Volkmer, W. Hohaus, Geschichtsquellen der Grafschaft Glatz, t. I-V. Habelschwerdt 1883-1928; mapa hrabstwa kłodzkiego z XVIII w.; Słownik geografii turystycznej Sudetów, op. cit., s. 115.
  8. F. Volkmer, W. Hohaus, Geschichtsquellen der Grafschaft Gltaz, t. V, Habelschwerdt 1928, s. 55.
  9. A i A. Galowsie, Dzieje Śląska w datach, Wrocław 2000.
  10. F. W. Zimmermann, Beyträge zur Beschreibung von Schlesien, Bd. 1-13, Brieg 1783-1796.
  11. 11,0 11,1 Słownik geografii turystycznej, op. cit., s. 115.
  12. 12,0 12,1 Słownik geografii turystycznej Sudetów, op. cit, s. 115.
  13. Informacje z Urzędu Gminy Kłodzko
  14. Informacje Kurii Biskupiej w Świdnicy.
  15. Na terenie gminy Kłodzko funkcjonuje obecnie 35 sołectw, w tym w omawianym Droszkowie.
  16. informacja na stronie PKW dotycząca wyborów samorządowych w 2006 r.
  17. Informacje na stronie gminy Kłodzko
  18. Ziemia Kłodzka. Mapa turystyczna, 1:100 000, wyd. Eko-Graf, Wrocław 1997.
  19. Do tej pory najbliższa stacja kolejowa znajdowała się w Ołdrzychowicach Kłodzkich.
  20. Informacja na stronie KPP w Kłodzku
  21. Słownik geografii turystycznej Sudetów, op. cit., s. 323.
  22. Słownik geografii turystycznej Sudetów, op. cit., s. 116.

[edytuj] Bibliografia

  • Kögler J., Die Chroniken der Grafschaft Glatz, nowe wyd.: Dieter Pohl, t. 3, Modautal 1993.
  • Dehio-Handbuch der Kunstdenkmäler in Polen Schlesien, München-Berlin 2005. s. 272.
  • Das Glatzer Land, Verlag Aktion Ost-West e.V., s. 31.
  • Perzyński M., Gminy Kłodzko skarby i osobliwości. Przewodnik dla dociekliwych, Wrocław 2006.
  • Słownik geografii turystycznej Sudetów, pod red. M. Staffa, t. 15, Wrocław 1994.

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia
W innych językach