Drozd oliwkowy
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Drozd oliwkowy | |
| Turdus obscurus[1] | |
| Gmelin, 1789 | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | wróblowe |
| Podrząd | śpiewające |
| Rodzina | drozdy |
| Rodzaj | Turdus |
| Gatunek | drozd oliwkowy |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
Drozd oliwkowy (Turdus obscurus) – gatunek średniego ptaka z rodziny drozdów (Turdidae), zamieszkujący Syberię. Wędrowny, zimuje w południowej i południowo-wschodniej Azji oraz w Indonezji. Do Polski zalatuje wyjątkowo (stwierdzony ok. 8 razy).
Spis treści |
Charakterystyka [edytuj]
- Wygląd zewnętrzny
- Nieco mniejszy od drozda śpiewaka. Samiec ma ciemnoszarą głowę, białe brwi, czarny kantarek i białą nasadę dzioba. Grzbiet i skrzydła są koloru brązowego, pokrywy podskrzydłowe płowoszare. Pierś i boki pomarańczowe, natomiast spód ciała biały. Samce w szacie spoczynkowej i samice bledsze, z oliwkowobrązową głową i karkiem, ochrowymi bokami i jasnym gardłem. We wszystkich szatach żółte nogi i ciemny dziób z żółtą nasadą dolnej części.
- Rozmiary
- długość ciała ok. 23 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 36-38 cm
- Głos
- Odzywa się cienkim "tsii". Śpiew fletowy, podobny jak u paszkota.
- Zachowanie
- Podczas wędrówek i na zimowiskach często tworzy małe stada.
Środowisko [edytuj]
Gęste lasy iglaste i tajga, ponadto zadrzewienia mieszane, obszary rolnicze i ogrody.
Pożywienie [edytuj]
Głównie owady i ich larwy oraz inne bezkręgowce zbierane na ziemi, a także jagody.
Lęgi [edytuj]
- Gniazdo
- Na drzewie.
- Jaja i wysiadywanie
- Samica składa 4–6 jaj.
Status i ochrona [edytuj]
Gatunek nie jest zagrożony wg danych IUCN (status LC – least concern).
W Polsce objęty jest ścisłą ochroną gatunkową[3].
Przypisy
- ↑ Turdus obscurus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Turdus obscurus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 28 września 2004 r. w sprawie gatunków dziko występujących zwierząt objętych ochroną Dz. U. z 2004 r. Nr 220, poz. 2237
Bibliografia [edytuj]
- Ludwik Tomiałojć, Tadeusz Stawarczyk Awifauna Polski. Rozmieszczenie, liczebność i zmiany, PTPP "pro Natura", Wrocław 2003, ISBN 83-919626-1-X, s. 610
- Ptaki Europy. Przewodnik ilustrowany, Świat Książki, Warszawa 2003, ISBN 83-7311-826-8, s. 308
- Lars Jonsson Ptaki Europy i obszaru śródziemnomorskiego, Muza SA, Warszawa 2006, ISBN 83-7319-927-6, s. 414