Drozdaczek ciemny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Drozdaczek ciemny
Geokichla sibirica[1]
(Pallas, 1776)
Drozdaczek ciemny
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Nadrząd neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina drozdy
Rodzaj Geokichla
Gatunek drozdaczek ciemny
Synonimy
  • Turdus sibiricus Pallas, 1776[2]
  • Zoothera sibirica (Pallas, 1776)
Podgatunki
  • G. s. sibirica (Pallas, 1776)
  • G. s. davisoni (Hume, 1877)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Drozdaczek ciemny, drozdoń ciemny (Geokichla sibirica) – gatunek średniego ptaka z rodziny drozdów (Turdidae). W trakcie wędrówek najczęściej widywany z droździkami oraz kwiczołami. Do Polski zalatuje, nie gniazduje[4].

Systematyka
Wyróżniono dwa podgatunki G. sibirica[5][2]:
Występowanie
Syberia, do Europy zalatuje sporadycznie. Środowisko jego życia to zadrzewienia i obszary rolnicze.
Charakterystyka
Występuje niezbyt wyraźny dymorfizm płciowy. Samiec cały czarny, z białą brwią, nasadami lotek i brzegami ogona. Część spodu skrzydła oraz łuskowania na pokrywach podogonowych także biała. Młode samce mniej intensywnie ubarwione. Samice jak młode samce, ale z ciepłym, brązowawym odcieniem. Kończyny dolne pomarańczowe.
Wymiary
długość ciała: 22 cm
rozpiętość skrzydeł: 34–35 cm
Głos
Cienkie "cit".

Przypisy

  1. Zoothera sibirica. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2012-11-14]
  2. 2,0 2,1 Siberian Thrush (Zoothera sibirica) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2012-11-14].
  3. Zoothera sibirica. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2012-11-14]
  4. Lista awifauny krajowej na stronie Komisji Faunistycznej Sekcji Ornitologicznej Polskiego Towarzystwa Zoologicznego
  5. Frank Gill, David Donsker: Family Turdidae (ang.). IOC World Bird List: Version 3.2. [dostęp 2012-11-14].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paul Sterry, Andrew Cleve, Andy Clements, Peter Godfellow: Ptaki Europy: przewodnik. Warszawa: 2007, s. 307. ISBN 978-83-247-0818-5.