Drugi proces oświęcimski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Budynek w którym odbywał się proces

Drugi proces oświęcimski – proces członków załogi niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau, który toczył się w dniach 20 grudnia 196310 sierpnia 1965 przed zachodnioniemieckim sądem we Frankfurcie nad Menem. Wcześniejsze procesy członków personelu Auschwitz-Birkenau miały miejsce między innymi przed polskim Najwyższym Trybunałem Narodowym i objęły byłych komendantów Rudolfa Hössa i Arthura Liebehenschela oraz niższej rangi esesmanów (Pierwszy proces oświęcimski). Tym razem na ławie oskarżonych miał zasiąść ostatni komendant obozu Richard Baer (zmarł on jednak przed rozpoczęciem procesu) w towarzystwie innych członków załogi. Wśród oskarżonych znalazł się także jeden więzień funkcyjny.

Wśród oskarżonych szczególnym sadyzmem wyróżnili się w czasie pełnienia służby w obozie oświęcimskim: Wilhelm Boger (jeden z zastępców Maxa Grabnera, szefa obozowego gestapo, specjalizujący się w wyrafinowanych torturach i wykonawca licznych egzekucji), Josef Klehr (sanitariusz SS i morderca tysięcy ludzi przez zastrzyk fenolu, zajmował się także selekcją więźniów do komór gazowych), Oswald Kaduk (Rapportführer o pseudonimie "diabeł", który dopuścił się tak ogromnej ilości zbrodni, iż sąd zastanawiał się czy nie jest on chory psychicznie), Stefan Baretzki (Blockführer, w akcie oskarżenia stwierdzono m.in. że zdarzyło się mu zamordować kijem matkę nowo narodzonego dziecka, a samo niemowlę kopnąć niczym piłkę futbolową) czy Franz Johann Hofmann (jeden z członków kierownictwa obozu, który swoim okrutnym zachowaniem dawał przykład podwładnym). Oprócz tego na ławie oskarżonych znaleźli się adiutanci komendanta obozu, lekarze i sanitariusze SS, a także członkowie Politische Abteilung (oddziału politycznego, czyli obozowego gestapo). Kilku zbrodniarzy zostało, z różnych (nie zawsze zrozumiałych względów) wyłączonych z procesu. Należeli do nich: lekarz SS Kurt Uhlenbroock (dokonywał licznych selekcji i zwalczał epidemie kierując chorych do gazu), sanitariusz SS Hans Nierzwicki (morderca dzieci, również stosujący zastrzyk fenolu, zmarł po długiej chorobie w 1967) oraz Max Lustig (szef gestapo miasta Oświęcim, przewodniczył posiedzeniom sądu na terenie obozu, które zawsze kończyły się wyrokiem śmierci i nie miały nic wspólnego z nawet elementarnym poczuciem sprawiedliwości). Oskarżony Heinrich Bischoff zmarł w trakcie procesu 26 października 1964.

Mimo licznych dowodów zbrodni i przeprowadzenia oględzin samego obozu Auschwitz wyroki zapadły dość łagodne. Sąd zachodnioniemiecki w kontrowersyjny sposób interpretował wszelkie zasady postępowania karnego na korzyść oskarżonych. Trzeba jednak przyznać, że i tak kary, w stosunku do innych skandalicznych procesów zbrodniarzy hitlerowskich odbywających się w RFN, były dość surowe. Najbardziej wyrok skrytykowali byli więźniowie obozu, stwierdzając, że nie był on adekwatny do popełnionych w Auschwitz-Birkenau zbrodni. Jeszcze większe wzburzenie wywołało postępowanie zachodnioniemieckiego wymiaru sprawiedliwości, który zwolnił z więzienia niektórych z oskarżonych mimo odsiedzenia przezeń znikomego wręcz wymiaru kary.

Wyrok zachodnioniemieckiego sądu we Franfurcie nad Menem w drugim procesie oświęcimskim[edytuj | edytuj kod]

Oskarżony Stopień Funkcja Wyrok
Wilhelm Boger SS-Oberscharführer gestapo obozowe dożywotnie pozbawienie wolności + 15 lat pozbawienia wolności
Josef Klehr SS-Oberscharführer sanitariusz SS dożywotnie pozbawienie wolności + 15 lat pozbawienia wolności
Stefan Baretzki SS-Rottenführer Blockführer dożywotnie pozbawienie wolności + 8 lat pozbawienia wolności
Franz Johann Hofmann SS-Hauptsturmführer Schutzhaftlagerführer dożywotnie pozbawienie wolności
Oswald Kaduk SS-Oberscharführer Rapportführer dożywotnie pozbawienie wolności
Emil Bednarek więzień funkcyjny kapo dożywotnie pozbawienie wolności
Robert Mulka SS-Hauptsturmführer adiutant komendanta obozu 14 lat pozbawienia wolności
Hans Stark SS-Untersturmführer gestapo obozowe 10 lat pozbawienia wolności
Victor Capesius SS-Sturmbannführer aptekarz obozowy 9 lat pozbawienia wolności
Willy Frank SS-Hauptsturmführer dentysta obozowy 7 lat pozbawienia wolności
Karl Höcker SS-Obersturmführer adiutant komendanta obozu 7 lat pozbawienia wolności
Bruno Schlage SS-Unterscharführer strażnik 6 lat pozbawienia wolności
Klaus Dylewski SS-Oberscharführer gestapo obozowe 5 lat pozbawienia wolności
Herbert Scherpe SS-Oberscharführer sanitariusz SS 4,5 roku pozbawienia wolności
Pery Broad SS-Rottenführer gestapo obozowe 4 lata pozbawienia wolności
Emil Hantl SS-Unterscharführer sanitariusz SS 3,5 roku pozbawienia wolności
Franz Lucas SS-Obersturmführer lekarz obozowy 3 lata i 3 miesiące pozbawienia wolności
Artur Breitwieser SS-Unterscharführer urzędnik administracji obozowej uniewinniony
Willi Schatz SS-Untersturmführer dentysta obozowy uniewinniony
Johann Schoberth SS- Unterscharführer gestapo obozowe uniewinniony

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]