Druk zabezpieczony

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Druk zabezpieczony – rodzaj druku, którego wykonanie przez osoby niepowołane jest utrudnione przez świadome zastosowanie zabezpieczeń i tym samym druk ten ma zapewnić bezpieczeństwo ich legalnym użytkownikom. Użyte zabezpieczenia w różnym stopniu mogą chronić określone druki przed ich podrobieniem. Papiery wartościowe, banknoty czy ważne dokumenty czasem posiadają cały szereg różnych zabezpieczeń i na tyle trudnych do ich sfałszowania, że mówi się, iż są to druki wysoko zabezpieczone. Wraz z rozwojem techniki i zwiększeniem się dostępności technik drukarskich i materiałów użytych do zabezpieczeń granica tego co jeszcze może być nazwane drukiem zabezpieczonym przesuwa się.

Poziomy zabezpieczeń[edytuj | edytuj kod]

Można wyróżnić trzy stopnie zabezpieczeń:

  • pierwszy stopień – zabezpieczenia stwierdzane na postawie własności organoleptycznych – dla użytkowników nie uzbrojonych w narzędzia,
  • drugi stopień – zabezpieczenia weryfikowane podstawowymi narzędziami – np. lupa, lampa UV,
  • trzeci stopień – zabezpieczenia weryfikowane przez ekspertów – specjalistów w odpowiednio wyposażonych laboratoriach[1].

Przypisy

  1. "Zabezpieczenia w banknotach..." Marek Stankiewicz w: Świat Druku 3/2010

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]