Drwęca
| Drwęca | |
 Drwęca |
|
| Lokalizacja | Europa Polska |
| Źródło | Drwęck |
| Ujście | Wisła Toruń-Kaszczorek 36 m n.p.m. |
| Długość | 207 km |
| Powierzchnia zlewni | 5536 km² |
| Największe dopływy | Rypienica, Ruziec, Iławka, Wel |
| Rzeki Polski | |
Drwęca (niem. Drewenz) – rzeka w północnej Polsce na Pojezierzu Mazurskim i Pojezierzu Chełmińsko-Dobrzyńskim, prawy dopływ dolnej Wisły. Długość rzeki wynosi 253 km, a powierzchnia dorzecza 5536 km². Wypływa ze wschodnich stoków Góry Dylewskiej (Czarci Jar) na wysokości 191 m n.p.m., płynie na południowy zachód i uchodzi do Wisły na wysokości 36,6 m n.p.m., a jej końcowy odcinek stanowi południowo-wschodnią granicę Torunia. Wyznacza południową granicę ziemi chełmińskiej.
Obszar dorzecza Drwęcy ukształtowany został podczas zlodowacenia wistuliańskiego – stadium poznańskiego. Drwęca jest połączona z Zalewem Wiślanym poprzez Kanał Elbląski. Są na niej organizowane spływy kajakowe. Rzeka od 1961 na całej swojej długości jest najdłuższym ichtiologicznym rezerwatem przyrody w Polsce i objęta jest siecią Natura 2000 jako projektowany specjalny obszar ochrony "PLH280001 Dolina Drwęcy".
Spis treści |
[edytuj] Dopływy Drwęcy
- Lewostronne:
- Prawostronne:
[edytuj] Miasta położone nad Drwęcą
- Ostróda (33,5 tys. mieszkańców)
- Nowe Miasto Lubawskie (12 tys.)
- Brodnica (ok. 32,5 tys.)
- Golub-Dobrzyń (12,1 tys.)
- Toruń (208 tys.)
Większe miasta leżące w dorzeczu Drwęcy:
- Iława (34 tys.)
- Lubawa (9,1 tys.)
- Lidzbark (8,3 tys)
- Rypin (16,6 tys.)
- Wąbrzeźno (13,8 tys.)
- Kowalewo Pomorskie (4 tys.)
- Toruń (208 tys.)
[edytuj] Ciekawostki
W okolicach Lubicza na rzece wybudowano:
- ujęcie wody Toruń-Jedwabno, pobierające wodę dla ok. 250 tysięcy ludzi, wybudowane w latach 60. Zostało gruntownie zmodernizowane dzięki środkom UE w 2006, w wyniku czego chlorowanie zastąpiono nowocześniejszą metodą ozonowania wody, pozbawiając ją niemiłego smaku.[potrzebne źródło]
- tamę na Drwęcy, wraz z przejściem dla pieszych
- trzy mosty (zobacz Mosty w Toruniu), z których dwa zachowały się do dziś.
W okolicach Złotorii na Drwęcy wybudowano:
- dwa mosty (zobacz Mosty w Toruniu), z których jeden jest jednym z najstarszych zachowanych mostów drewnianych w Polsce (z 1893)
- średniowieczny Zamek w Złotorii u ujścia Drwęcy do Wisły.
Drwęca była rzeką graniczną w latach 1815-1920, oddzielała tereny zaboru pruskiego i rosyjskiego. W okolicy Złotorii i Lubicza istniało kilkanaście posterunków granicznych obu zaborców (część budynków zachowana do dziś jako mieszkalne). Główne posterunki drogowe istniały w Lubiczu Górnym (rosyjskie) i Dolnym (pruskie). Wykopano też tzw. kordon graniczny – wał ziemny z nasypami po bokach, dla wyodrębnienia granic Prus.[potrzebne źródło]
Krzyżacy Drwęcę wykorzystywali do transportu płodów rolnych, runa leśnego, skór oraz mięsa. Szkuty dostarczały sól i stal[1].
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Tadeusz Peter: Z dziejów powiatu ostródzkiego – historia i współczesność gminy Ostróda. Ostróda: [s.n.] ; Olsztyn : Wydawnictwo WPW C. Porycki, P. Wasześcik : na zlec. Stowarzyszenia Inicjatyw Kultury Fizycznej i Turystyki Warmii i Mazur, 2004. ISBN 83-917924-7-1.
