Drzonków

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Drzonków
Zabudowania wsi
Zabudowania wsi
Państwo  Polska
Województwo lubuskie
Powiat zielonogórski
Gmina Zielona Góra
Liczba ludności (2012) 1558 [1]
Strefa numeracyjna (+48) 68
Kod pocztowy 66-004 Racula
Tablice rejestracyjne FZI
SIMC 0917336
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Drzonków
Drzonków
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Drzonków
Drzonków
Ziemia 51°53′33″N 15°34′02″E/51,892500 15,567222Na mapach: 51°53′33″N 15°34′02″E/51,892500 15,567222
Strona internetowa miejscowości

Drzonków (do 1945 niem. Drentkau)[1] - wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie zielonogórskim, w gminie Zielona Góra.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Nazwa miejscowości pochodzi od staropolskiego słowa drzeń oznaczającego drewno. Wieś wzmiankowana po raz pierwszy w 1305 pod nazwą Dronkow[1]. Następna wzmianka, która pochodziła z 1376 roku, odnosiła się do drzonkowskiego kościoła i właścicielem wsi był w tym czasie ród von Kittlitz[1]. Później część Drzonkowa zakupili Rothenburgowie i do 1611 obydwa rody utrzymywały swoje własności. Od Kittlitzów majątek kupił Hans von Kalkreuth, a po niedługim czasie odsprzedał go rodzinie von Knobelsdorf. Drzonków od 1688 roku dzielił się na dwie części, a od 1722 roku na trzy[2][1]. Wspomniano wówczas jako właścicieli dóbr: Christiana Ernesta von Rothenburga, Sigmunda von Knobelsdorfa i Ottona Sigfrieda von Unruha. Baron Gottlieb von Cersdorf w 1743 scalił dwie części, a trzecia pozostawała we władaniu Gustava Christiana von Prittwitza[1]. Cześć majątków została w drugiej połowie XVIII stulecia połączona przez hrabiego Ludwiga von Schlabrendorfa, który w 1782 roku sprzedał je hrabinie Friderice von Cosel[3][1]. Majątek został w 1785 przejęty przez jej syna, a w 1789 przedstawiciela rodziny von Johnstohn. W tej partii wsi znajdowały się w tym czasie m.in. 2 folwarki i 5 młynów wodnych, a w 102 gospodarstwach mieszkało 546 osób[1]. Należąca w 1743 do Gustava von Prittwitza część wsi była już w 1761 własnością barona Gelsdorfa, a od 1768 przedstawicielki rodu von Knobelsdorf. Znajdował się tutaj około 1790 folwark, a także 13 gospodarstw, w których mieszkało 68 osób[1].

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[4]:

  • dwór nr 32 a, z XVIII wieku/XIX wieku w znajdującym się w centrum wsi zespole dworsko-folwarcznym z XVIII/XIX wieku. Przetrwał on do czasów współczesnych[5]. W południowej pierzei podwórza stoi dwór, przy którym wznoszą się też budynki gospodarcze, a w pobliżu niego zachował się też ogród i sad[5]. Prawdopodobnie dla dzierżawcy majątku zbudowano na przełomie XVIII i XIX wieku klasycystyczny dwór, którym jest murowany i podpiwniczony budynek wzniesiony na planie prostokąta. Nakryty jest dachem mansardowym. Ryzalit z wejściem głównym zwieńczonym trójkątnym tympanonem znajduje się w centralnym punkcie elewacji frontowej, a wystrój elewacji jest skromny[5]. Opaskami okiennymi została ozdobiona jedynie fasada. Obecnie wygląd dworu odbiega od pierwotnego, gdyż po II wojnie światowej, w związku z przeznaczeniem na mieszkania, poddano go pracom remontowym. Wtedy to przekształcono wnętrza i zmieniono wygląd zewnętrzny budynku, m.in. likwidując okna dachowe[5].
  • dom nr 56, z XIX wieku

inne zabytki:

  • we wsi znajdował się kościół pw. św. Mikołaja. Wymieniony po raz pierwszy w dokumencie z 14 stycznia 1376 r., przeszedł w 1525 w ręce luteran, aby po piętnastu latach wrócić w posiadanie katolików. Jednakże miejscowa diaspora nie była w stanie utrzymać budynku, co doprowadziło do jego stopniowej dewastacji. Kościół rozebrano ostatecznie w 1818 roku, a dzwonnicę przeniesiono do skansenu w Ochli.

Wojewódzki Ośrodek Sportu i Rekreacji[edytuj | edytuj kod]

Basen olimpijski

Na terenie wsi znajduje się Wojewódzki Ośrodek Sportu i Rekreacji (WOSiR), który cieszy się popularnością wśród profesjonalnych polskich i zagranicznych sportowców, w szczególności pięcioboistów nowoczesnych. Do Wojewódzkiego Ośrodka Sportu i Rekreacji należy basen olimpijski oraz drugi basen kryty, wykorzystywany do nauki pływania przez cały rok. Z basenów tych korzysta Szkoła Ogólnokształcąca z Zielonej Góry, która prowadzi klasy o profilu sportowym.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 Krzysztof Garbacz: Przewodnik po zabytkach województwa lubuskiego tom 1. s. 32.
  2. Było to spowodowane w skutek podziału spadku
  3. Wdowa po Fryderyku Auguście von Cosel, który był naturalnym synem króla polskiego Augusta II Mocnego
  4. Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego - stan na 31.12.2012 r.. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 3.3.13]. s. 113.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 Krzysztof Garbacz: Przewodnik po zabytkach województwa lubuskiego tom 1. s. 33.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Krzysztof Garbacz: Przewodnik po zabytkach województwa lubuskiego tom 1. Zielona Góra: Agencja Wydawnicza „PDN”, 2011, s. 32-33. ISBN 978-83-919914-8-0.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]