Drzonowo Białogardzkie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Drzonowo Białogardzkie
Zabudowania wsi
Zabudowania wsi
Państwo  Polska
Województwo zachodniopomorskie
Powiat białogardzki
Gmina Tychowo
Wysokość 93 m n.p.m.
Liczba ludności (2013) 160
Strefa numeracyjna (+48) 94
Kod pocztowy 78-220
Tablice rejestracyjne ZBI
SIMC 0313561
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Drzonowo Białogardzkie
Drzonowo Białogardzkie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Drzonowo Białogardzkie
Drzonowo Białogardzkie
Ziemia 53°53′58″N 16°19′00″E/53,899444 16,316667

Drzonowo Białogardzkie (niem. Drenow) – wieś sołecka w północno-zachodniej Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie białogardzkim, w gminie Tychowo. W latach 1975-1998 wieś należała do woj. koszalińskiego. Według danych UM na dzień 31 grudnia 2013 roku wieś miała 160 mieszkańców[1].

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Wieś leży w odległości ok. 4 km na południowy wschód od Tychowa, między Czarnkowem a miejscowością Wielanowo. Miejscowość jest położona na wysokości 93 m n.p.m.[potrzebne źródło]

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dawny lenny majątek rodu von Kleist (Kleszczy). Pozostał ich własnością do 3 ćwierćwiecza XIX wieku. W 1884 r. jako właściciel Drzonowa odnotowany jest przedstawiciel rodziny Bensel. W 1928 r. majątek był współwłasnością Wilhelma Schmeling i Leo von Kleist. W 1939 roku miejscowość liczyła 263 osoby. Po II wojnie światowej majątek upaństwowiono, i włączono do PGR Tychowo.

Cząstka -ow we wcześniejszej nazwie Drzonowa (Drenow) wskazuje na pochodzenie nazwy z łużyckiego, a całą nazwę można przetłumaczyć jako "wieś drzewna".

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Pałac w Drzonowie
Groby budowniczych kolei

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

W lesie w odległości 2,5 km na zachód od wsi obok torów kolejowych rośnie dąb szypułkowy o obwodzie 500 cm.

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

W roku 1939 większość osób pracowała w rolnictwie i gospodarce leśnej. Część ziemniaków przerabiana była w miejscowej gorzelni. Wyrób nabiału zapewniała spółdzielnia mleczarska w Tychowie. W majątku rodziny von Kleist hodowane były czerwone krowy[potrzebne źródło].

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

W miejscowości nie ma przystanku komunikacji autobusowej.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. UM: Wykaz liczby mieszkańców w Gminie Tychowo, stan na 31-12-2013 r.