Dudley Morton

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dudley Walker Morton
Mush
Dudley Walker Morton
Commander Commander
Data i miejsce urodzenia 17 lipca 1907
Owensboro
Data i miejsce śmierci 11 października 1943
zginął w Cieśninie
La Pérouse'a
Przebieg służby
Lata służby 1930–1943
Siły zbrojne United States Department of the Navy Seal.svg United States Navy
Stanowiska d-ca USS „Wahoo”
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
działania podwodne na Pacyfiku
Odznaczenia
Submarine Officer Badge
Award-star-gold-3d.png
Award-star-gold-3d.png
Award-star-gold-3d.png
Krzyż Marynarki Wojennej - czterokrotnie (Stany Zjednoczone)
Distinguished Service Cross  (Stany Zjednoczone) Purpurowe Serce  (Stany Zjednoczone) Presidential Unit Citation American Defense Service Medal (dwukrotnie) American Campaign Medal Asiatic-Pacific Campaign Medal Medal Zwycięstwa II Wojny Światowej
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Dudley Walker Morton (ur. 17 lipca 1907 w Owensboro, zginął 11 października 1943 w Cieśninie La Pérouse'a) – komandor porucznik (Commander) United States Navy, najsłynniejszy amerykański dowódca okrętów podwodnych z czasów II wojny światowej, który dowodząc podczas pięciu patroli bojowych USS „Wahoo” zatopił 27 japońskich jednostek o łącznym tonażu 119.100 BRT oraz uszkodził 2 jednostki o tonażu 24.900 BRT. Nosił przydomek „Mush”.

Zginął 11 października 1943 wraz z całą załogą swojego okrętu podczas siódmego patrolu w Cieśninie La Pérouse'a, w wyniku połączonej operacji japońskiego lotnictwa i floty. Według danych japońskich, w trakcie ostatniego patrolu najprawdopodobniej zatopił kolejne jednostki. Przed objęciem dowództwa USS „Wahoo” służył jako członek dowództwa USS R-5, a wcześniej krótkookresowo na okrętach: USS „Saratoga”, USS „Chicago”, USS „Canopus”, USS „Fairfax” oraz USS S-37.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]