Dujker Ogilby’ego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dujker Ogilby’ego
Cephalophus ogilbyi[1]
(Waterhouse, 1838)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Rząd parzystokopytne
Rodzina krętorogie
Rodzaj Cephalophus
Gatunek dujker Ogilby’ego
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies

Dujker Ogilby’ego (Cephalophus ogilbyi) – gatunek ssaka parzystokopytnego z rodziny krętorogich, zaliczany do grupy dujkerów. Gatunek słabo poznany.

Występowanie i biotop[edytuj | edytuj kod]

Obecny zasięg występowania gatunku obejmuje Nigerię, Kamerun, Gabon, Gwineę Równikową i Republikę Konga. Zasiedla nizinne tereny pokryte wilgotnym lasem równikowym. Na wyspie Bioko rozprzestrzenił się również na terenach do wysokości 1200 m n.p.m.

Charakterystyka ogólna[edytuj | edytuj kod]

Podstawowe dane
Długość ciała 85–115 cm
Długość ogona 12–15 cm
Wysokość w kłębie ok. 55 cm
Masa ciała 14–20 kg
Dojrzałość płciowa brak danych
Ciąża brak danych
Liczba młodych
w miocie
brak danych
Długość życia brak danych

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Ubarwienie brązowe przeplatane szarym włosem, jaśniejsze w dolnych partiach ciała. Rogi występują u przedstawicieli obu płci, u samców osiągają długość 8-12 cm, a u samic 4-6 cm.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Obserwowany pojedynczo lub w parach, prowadzi prawdopodobnie dzienny tryb życia. Żywi się głównie owocami. Notowano obecność dujkerów Ogilby’ego żerujących w pobliżu skupisk małp żywiących się owocami. Dujkery zjadały owoce opadłe lub strącone przez małpy.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Biologia rozrodu tego gatunku nie została jeszcze zbadana.

Podgatunki[edytuj | edytuj kod]

  • Cephalophus ogilbyi ogilbyi – Nigeria, Kamerun i wyspa Bioko
  • Cephalophus ogilbyi crusalbum – Gabon i Republika Konga

Wyróżniany wcześniej C. o. brookei jest obecnie klasyfikowany jako odrębny gatunek Cephalophus brookeidujker Brooke'a

Zagrożenia i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Liczebność populacji szacowana jest na ok. 30 tys. osobników. Ze względu na postępującą utratę siedlisk oraz polowania dujker Ogilby’ego został objęty konwencją waszyngtońską CITES (załącznik II)[3]. W Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii LC (niższego ryzyka)[4], podgatunek C. o. ogilbyi w kategorii VU[2].

Przypisy

  1. Cephalophus ogilbyi w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 Cephalophus ogilbyi. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. Appendices I, II and III of CITES (ang.). cites.org, 12 czerwca 2013. [dostęp 2013-06-26].
  4. Cephalophus ogilbyi. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 16 stycznia 2009]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Huffman Brent: Cephalophus ogilbyi Ogilby's duiker (ang.). www.ultimateungulate.com. [dostęp 12 grudnia 2007].
  2. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Cephalophus ogilbyi. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 16 stycznia 2009]