Dujker modry
| Dujker modry | |
| Cephalophus monticola[1] | |
| (Thunberg, 1789) | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Rząd | parzystokopytne |
| Rodzina | krętorogie |
| Rodzaj | Cephalophus |
| Gatunek | dujker modry |
| Kategoria zagrożenia (CzKGZ)[2] | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Dujker modry (Cephalophus monticola syn. Philantomba monticola[3] ) – gatunek ssaka parzystokopytnego z rodziny krętorogich, jeden z najmniejszych dujkerów.
Spis treści |
[edytuj] Występowanie i biotop
Obecny zasięg występowania gatunku obejmuje obszary od wschodniej Nigerii przez Afrykę Środkową po południowo-zachodnią część Afryki Wschodniej.
Jego siedliskiem są tereny z gęstym podszytem.
[edytuj] Charakterystyka ogólna
| Podstawowe dane | |
|---|---|
| Długość ciała | 55–72 cm |
| Wysokość w kłębie | 30–40 cm |
| Masa ciała | 4–10 kg |
| Dojrzałość płciowa | ok. 1 roku |
| Ciąża | ok. 4 miesięcy |
| Liczba młodych w miocie |
1 |
| Długość życia | 10–15 lat |
[edytuj] Wygląd
Mała antylopa o brązowym ubarwieniu grzbietu, z niebieskim odcieniem, jasnym spodem. Spodnia część ogona jest biała. Krótkie rogi występują u przedstawicieli obydwu płci, u samców osiągając długość do 10 cm, u samic – do 4 cm. Samice są nieco większe od samców.
[edytuj] Tryb życia
Dieta dujkera modrego jest uzależniona od pory roku i środowiska. Żywią się owocami, kwiatami, owadami, grzybami i drobnymi kręgowcami. Są aktywne w ciągu dnia, na noc wracają do stałego miejsca wypoczynku. Żyją 10–15 lat.
[edytuj] Rozród
Prawdopodobnie gatunek monogamiczny. Samice osiągają dojrzałość płciową pomiędzy 9–12, a samce pomiędzy 12–18 miesiącem życia. W okresie rozrodu samce bronią zajmowanego terytorium, a samica opiekuje się młodym.
[edytuj] Podgatunki
- C. monticola aequatorialis Matschie, 1892
- C. monticola anchietae Bocage, 1879
- C. monticola bicolor Gray, 1863
- C. monticola congicus Lönnberg, 1908
- C. monticola defriesi W. Rothschild, 1904
- C. monticola hecki Matschie, 1897
- C. monticola lugens Thomas, 1898
- C. monticola melanorheus Gray, 1846
- C. monticola monticola Thunberg, 1789
- C. monticola musculoides Heller, 1913
- C. monticola simpsoni Thomas, 1910
- C. monticola sundevalli Fitzinger, 1869
[edytuj] Znaczenie
[edytuj] Zagrożenia i ochrona
Gatunek jest objęty konwencją waszyngtońską CITES (załącznik II) – jako Philantomba monticola[4].
W Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii LC (least concern – niskiego ryzyka)[2].
Przypisy
- ↑ Cephalophus monticola w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ 2,0 2,1 Cephalophus monticola. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Philantomba monticola. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 16 stycznia 2009]
- ↑ CITES: Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora, Appendices I, II and III (ang.). 2007. [dostęp 12 grudnia 2007].
[edytuj] Bibliografia
- Fauna and Flora Of Africa (ang.). [dostęp 12 grudnia 2007].
- Honolulu Zoo: Blue Duiker (ang.). [dostęp 12 grudnia 2007].
