Dunker

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dunker
Dunker.jpg
Dunker
Inne nazwy Gończy norweski, Norwegian Hound
Kraj pochodzenia Norwegia[1]
Wymiary
Wysokość 50 - 55 cm (psy),
47 - 53 (suki)
Masa 16 - 22 kg
Klasyfikacja
FCI Grupa VI, sekcja1.2,
numer wzorca 203
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Dunkerrasa psa, należąca do grupy psów gończych i posokowców, zaklasyfikowana do podsekcji psów gończych o średniej wielkości. Podlega próbom pracy[1].

Rys historyczny[edytuj | edytuj kod]

Rasa powstała w XIX wieku w wyniku krzyżowania przez norweskiego hodowcę, Wilhelma Dunkera, rosyjskiego gończego, arlekina z gończymi o doskonałym węchu.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Umaszczenie jest najczęściej płowe z charakterystycznym czaprakiem na tułowiu barwy czarnej lub marmurkowej z błękitem. Sierść gęsta i krótka. Głowa wydłużona z umiarkowanym przełomem czołowym. Długie, cienkie, płasko zwisające uszy. Ciemne, spokojne oczy. Mocne nogi, zwarte stopy i mocny, prosty ogon.

Zachowanie i charakter[edytuj | edytuj kod]

Inteligentny, przyjazny i wytrzymały.

Użytkowość[edytuj | edytuj kod]

Wykorzystywana do polowań na króliki, podczas których wykorzystuje głównie węch. Może pracować w zróżnicowanym terenie, nawet przy bardzo niskich temperaturach.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. s. 241.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bruce Fogle: Wielka encyklopedia : Psy. Warszawa: MUZA SA, 1996. ISBN 83-7079-672-0.
  • Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
  • Eva Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: Oficyna Wydawnicza MULTICO, 1998, s. 148. ISBN 83-7073-122-8.
  • David Alderton „’’Psy’’”, Wiedza i życie, Warszawa 2006