Dunstan z Canterbury

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dunstan z Canterbury
arcybiskup
DunstanLarge.jpg
Św. Dunstan modlący się przed Chrystusem.
Data urodzenia ok. 909
Baltonsborough (h. Somerset)
Data śmierci 19 maja 988
Canterbury
Kościół/
wyznanie
katolicki
Wspomnienie 19 maja
Patron kowali, złotników, ślusarzy, muzyków
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons

Dunstan z Canterbury (ur. ok. 909 w Baltonsborough w h. Somerset, zm. 19 maja 988 w Canterbury) – opat klasztoru Glastonbury, arcybiskup Canterbury (960-988), święty Kościoła katolickiego.

Był jednym z głównych przeciwników władców Wesseksu, znany z reform monastycznych. Sponsorował wyprawy misjonarzy do Skandynawii. Był jednym z doradców Edmunda I, za panowania Edreda był głównym ministrem. Po wstąpieniu na tron Edwina (955) stracił część swoich wpływów, które odzyskał za Edgara – jedynego króla Anglii. Po śmierci Edgara koronował jego syna, późniejszego Edwarda Męczennika. Po jego śmierci tron objął Ethelreda II (978), a Dunstan wycofał się z życia politycznego.

W młodości był wielkim sympatykiem poezji miłosnej Owidiusza, czego zresztą później żałował, bowiem dostrzegł, że ars amandi nie daje się przełożyć na alegorię pełnej poświęcenia miłości Chrystusa do Kościoła.

Święty Dunstan jest patronem kowali, złotników, ślusarzy oraz muzyków.

Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest w dzienną pamiątkę śmierci.

W Canterbury przeniesienie relikwii wspominane jest 7 września.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Byrthelm (arcybiskup Canterbury)
arcybiskup Canterbury
960-988
Następca
Athelgar