Dupleks (telekomunikacja)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Transmisja dwukierunkowa (dupleks, ang. duplex) to, w informatyce i telekomunikacji, określenie połączenia, w którym możliwe jest nadawanie i odbieranie informacji w obu kierunkach. Nadajnik i odbiornik mogą zamienić się funkcjami lub pełnią te funkcje jednocześnie. Wyróżnia się następujące typy dupleksu:

  • dupleks (ang. full duplex) - informacje przesyłane są w obu kierunkach jednocześnie, bez spadku transferu;
  • półdupleks (ang. half duplex zwany też semidupleksem lub połowicznym dupleksem) - słabsza wersja, w której przesyłanie i odbieranie informacji odbywa się naprzemiennie, powodując spadek transferu.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]