Dupleks (telekomunikacja)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Transmisja dwukierunkowa (dupleks, ang. duplex) to, w informatyce i telekomunikacji, określenie połączenia, w którym możliwe jest nadawanie i odbieranie informacji w obu kierunkach. Nadajnik i odbiornik mogą zamienić się funkcjami lub pełnią te funkcje jednocześnie. Wyróżnia się następujące typy dupleksu:

  • dupleks, pełny duplex (ang. full duplex) − informacje przesyłane są w obu kierunkach jednocześnie, bez spadku transferu − np. telefonia stacjonarna, telefonia komórkowa, Ethernet;
  • półdupleks (ang. half duplex zwany też semidupleksem lub połowicznym dupleksem) − wersja ograniczona, w której przesyłanie i odbieranie informacji odbywa się naprzemiennie, powodując spadek prędkości transmisji − np. CB radio, walkie-talkie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]