Dusty Springfield

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dusty Springfield
Dusty Springfield in het Stedelijk Museum 1.jpg
Imię i nazwisko Mary Isabel Catherine Bernadette O'Brien
Data i miejsce urodzenia 16 kwietnia 1939
Londyn,  Anglia
Pochodzenie Anglia, Londyn, Ealing
Data i miejsce śmierci 2 marca 1999
Henley-on-Thames, Oxfordshire
Instrument wokal, gitara
Gatunek pop, soul
Zawód piosenkarka
Aktywność 1958–1995
Wytwórnia płytowa Philips, Atlantic
Powiązania Lana Sisters, Springfields, Sweet Inspirations
Odznaczenia
Oficer Orderu Imperium Brytyjskiego

Dusty Springfield, właśc. Mary Isabel Catherine Bernadette O'Brien[1][2] (ur. 16 kwietnia 1939 w Londynie, zm. 2 marca 1999 w Henley-on-Thames) – brytyjska piosenkarka popowa, przedstawicielka takich stylów i gatunków jak biały soul (blue-eyed soul), brytyjska inwazja, folk, taneczny pop i innych.

Dusty Springfield była największą brytyjską gwiazdą pop lat sześćdziesiątych. Wbrew powszechnemu mniemaniu, które wiąże początek brytyjskiego najazdu z fenomenalnym sukcesem The Beatles, to właśnie Springfield zapoczątkowała obecność brytyjskiej muzyki pop na amerykańskim rynku. Jej singel Silver Threads and Golden Needles podbił rynek amerykański na całe 15 miesięcy wcześniej niż I Want to Hold Your Hand Beatlesów. Mimo że początkowo śpiewała muzykę folk rock (występując z grupą The Springfields - stąd jej pseudonim), wkrótce pod wpływem muzyki rhythmandbluesowej i soulowej zainteresowania jej zwróciły się w ich kierunku. Jej piosenki śpiewane lekko zachrypniętym głosem (Dusty) nie miały wiele wspólnego z opartym na elektrycznym brzmieniu brytyjskim rock and rollem, lecz opierały się na typowych dla wytwórni płytowej Motown bogatych, orkiestrowych aranżacjach.

W 1999 Dusty Springfield została wprowadzona do Rock and Roll Hall of Fame[3].

Springfield identyfikowała się jako osoba biseksualna[4]. Pierwszy raz poruszyła publicznie tę kwestię w 1970 roku w The Evening Standard[5]. Na początku lat osiemdziesiątych przez pewien okres związana była z kanadyjską wokalistką rockową Carole Pope[6][7].

Dusty Springfield zmarła na raka piersi[1][2] w 1999 r. Do największych jej przebojów należały: "Silver Threads and Golden Needles", "Only Want to Be with You", "Wishin' and Hopin'", "The Look of Love", "You Don't Have to Say You Love Me", "Son of a Preacher Man", "Breakfast in Bed".

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

  • 1964 A Girl Called Dusty
  • 1964 Stay Awhile-I Only Want to Be with You
  • 1964 Dusty
  • 1965 Ooooooweeee!!!
  • 1965 Ev'rything's Coming Up Dusty
  • 1966 You Don't Have to Say You Love Me
  • 1967 Where Am I Going
  • 1967 The Look of Love
  • 1967 The Peking Medalion
  • 1968 Dusty... Definitely
  • 1969 Dusty in Memphis
  • 1969 Dusty Springfield
  • 1970 From Dusty With Love
  • 1970 A Brand New Me
  • 1971 This Is Dusty Springfield
  • 1972 See All Her Faces
  • 1973 Cameo
  • 1973 Magic Garden (This Is, Vol. 2)
  • 1974 Longing (album nie został wydany)
  • 1975 Sings Bacharach & King
  • 1978 It Begins Again
  • 1979 Living Without Your Love
  • 1982 White Heat
  • 1990 The Corrupt Ones (Original Soundtrack)
  • 1991 Reputation
  • 1995 A Very Fine Love
  • 2000 Blue for You
  • 2000 Son of a Preacher Man

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 Dusty Springfield Biography (ang.). biography.com. [dostęp 2011-04-13].
  2. 2,0 2,1 allmusic ((( Dusty Springfield > Biography ))) (ang.)
  3. Rock 'n' Roll Hall of Fame Inductees 1986 - 2010 (ang.). digitaldreamdoor.nutsie.com. [dostęp 2010-05-01].
  4. Gina Vivinetto (31 marca 2004 r.), "'Queer' no longer stings; it rocks", St. Petersburg Times. Dostęp: 2 października 2009 r. (ang.)
  5. Źródło: cpinternet.com. Dostęp: 2 października 2009 r. (ang.)
  6. Dancing with Demons: The Authorised Biography of Dusty Springfield. Hodder & Stoughton Ltd. 2000.
  7. Carole Pope (2000), Anti diva: an autobiography, Toronto: Random House Canada. ISBN 0-679-31048-7.