Dwanaście prac Asteriksa
Z Wikipedii
| Dwanaście prac Asteriksa | |
| 12 prac Asteriksa | |
| Oryginalny tytuł | Les Douze travaux d'Astérix |
| Gatunek | animacja |
| Kraj produkcji | Francja |
| Język | język francuski |
| Główne role | Roger Carel Pierre Tornade |
| Data premiery | 12 marca 1976 (Świat) |
| Czas trwania | 82 min |
| Produkcja | |
| Reżyseria | René Goscinny Albert Uderzo Pierre Watrin |
| Scenariusz | René Goscinny Albert Uderzo Pierre Tchernia |
| Muzyka | Gérard Calvi |
| Produkcja | Georges Dargaud Albert Uderzo René Goscinny |
| Dystrybucja | Jugendfilm-Verleih GmbH (Niemcy) |
| Od lat | 7 |
| Dwanaście prac Asteriksa na Filmweb.pl | |
| Dwanaście prac Asteriksa na IMDb | |
Dwanaście prac Asteriksa (ang. The Twelve Tasks of Asterix, fr. Les Douze travaux d'Astérix, 1976) – francuski film animowany, opowiadający o kolejnych, trzecich już przeniesionych na ekran, przygodach dwóch dzielnych Galów – Asteriksa i Obeliksa. Poza filmem Asterix i Kleopatra jest to jedyny film animowany, zrealizowany osobiście przez autorów komiksu Rene Gościnnego i Alberta Uderzo, aczkolwiek jest to pierwszy i do tej pory jedyny film, którego fabuła nie jest bazowana na żadnym z komiksów o Asteriksie. Film zawiera oryginalną historię, humor i nowe postacie.
Spis treści |
[edytuj] Fabuła
Film stanowi alternatywną rzeczywistość względem serii komiksów. Rzymianie nie są świadomi istnienia Magicznego Napoju druida Panoramiksa, świat jest o wiele bardziej absurdalny, napchany fantastycznymi elementami (duchy, mówiące szkielety, rzymscy bogowie), a w przeciwieństwie do trzymającego się wiernie historii komiksu, zakończenie filmu oferuje alternatywny i o wiele bardziej abstrakcyjny przebieg wydarzeń.
Po kolejnej porażce wojsk rzymskich w walce z buntowniczą wioską w głowach senatorów pojawia się myśl, że niezmordowani Galowie są bogami. Juliusz Cezar, chcąc udowodnić, iż są w błędzie, udaje się na spotkaniem z wodzem osady i proponuje układ: jeśli wykonają 12 prac (na wzór prac Herkulesa), które w mniemaniu Cezara są zdolni wykonać tylko bogowie, Rzym się ukorzy w przeciwnym razie wszyscy Galowie zostaną niewolnikami. Wódz przyjmuje wyzwanie, przez co spotyka się ze krytyką i oburzeniem ze strony druida Panoramiksa. Asteriks jako najsprytniejszy w osadzie i Obeliks jako najsilniejszy zostają wyznaczeni do zadania i wraz z notującym ich postępowania Rzymianinem Gajuszem Popusem – najbardziej zaufanym człowiekiem Cezara – ruszają w drogę.
[edytuj] Zadania
- Prześcignąć Maratonesa z Grecji, mistrza olimpijskiego. To zadanie wykonuje Asteriks z pomocą swojego napoju magicznego. Gal bawi się z przeciwnikiem. Dobiega do niego, a następnie wraca się po coś. W końcu Maratones, chcąc sprawdzić, czy Gal dalej za nim biegnie, odwraca się i uderza głową w drzewo.
- Rzucić oszczepem dalej niż Werses z Persji. Zadanie wykonuje Obeliks. Werses rzuca oszczepem, który dolatuje do Ameryki. Gal natomiast sprawia, że rzucony przez niego oszczep okrąża Ziemię i, celując prosto w Persa, zmusza go do ucieczki (może on uciekać przed oszczepem po dziś dzień).
- Pokonać Cylindryka Germana. Cylindryk według Popusa jest najsilniejszym z wojowników, który pokonał najsilniejszych gladiatorów. Cylindryk, ku zdziwieniu Galów, okazuje się człowiekiem grubym, wesołkowatym i niskim, ale dobrze obeznanym z techniką judo. Asteriks wchodzi z poczciwym Cylindrykiem w pogawędkę. German zaczyna mu zdradzać chwyty judo i sam zostaje pokonany przez pojętnego Gala.
- Przepłynąć jezioro. Zadanie wydaje się na początku banalne, jednak komplikuje się, gdy Galowie zostają zwabieni śpiewem, dochodzącym z pobliskiej Wyspy Rozkoszy. Mieszkające tam kapłanki gotowe są spełnić wszystkie życzenia Galów, których pragną zatrzymać u siebie na wieczność, ale kiedy Obelisk oburza się na brak dzików na wyspie, kapłanki nie wytrzymują i przeganiają go. Asteriks, zawołany przez Obeliksa szybko dochodzi do siebie i dołącza do przyjaciela.
- Wytrzymać spojrzenie Irysa, maga z Egiptu. To zadanie wykonuje Asteriks, który, rzucając bezczelne komentarze, nie daje się zahipnotyzować. Mag, wytrącony z równowagi sam siebie zmienia w dzika.
- Zjeść wszystko, co przyrządził Maneken Pix, kucharz tytanów. To jest zadanie dla Obeliksa. Belgijski kucharz serwuje Galowi całą masę potraw z krów, wielbłądów, wołów i słoni. Wreszcie zapłakany wybiega z karczmy ze słowami „wyżarł wszystko”. Zdziwiony Obeliks wychodzi za nim, narzekając, że kucharz podał mu tylko przystawki i gdzieś sobie poszedł.
- Wejść do kryjówki Bestii. Asteriks i Obeliks wkraczają do mrocznej jaskini, gdzie dostrzegają mnóstwo paranormalnych zjawisk (duchy, mówiące szkielety, a na moment trafiają na „fabularną” stację metra). Gdy na końcu docierają do Bestii, Obeliks wspomina, iż znów jest głodny. Scena się urywa. Po chwili bohaterowie opuszczają jaskinię. Na pytanie Gajusza, jaka była bestia, Obeliks odpowiada: „Bardzo pyszna”.
- Zdobyć zaświadczenie A38 w Domu, Który Czyni Szalonym. Wszyscy, którzy wchodzą do Domu, Który Czyni Szalonym wychodzą obłąkani. Dom okazuje się być zwykłym budynkiem administracyjnym. Jest to satyra na temat biurokracji. Asteriks i Obeliks biegają od okienka do okienka, próbując zdobyć poszczególne formularze i użerając się z mało pomocnymi pracownikami. Gdy po kilku godzinach Obeliksowi zaczyna odbijać, przyjaciel sugeruje, by pobili urzędników ich własną bronią. Prosi o nieistniejące zaświadczenie i po chwili wszyscy w budynku latają, próbując dojść o który formularz chodzi. Ostatecznie sami popadając w obłęd, co Asteriks wykorzystuje, by poprosić głównego konsula o zaświadczenie A38. Dostaje je pod warunkiem, żeby już sobie poszedł.
- Przejść po niewidzialnej linie nad przepaścią pełną krokodyli. Asteriks i Obeliks próbują tak uczynić, ale ostatecznie dochodzą do wniosku, że łatwiej będzie przejść dołem. Z pomocą napoju magicznego pokonują krokodyle i wychodzą po drugiej stronie przepaści.
- Rozwiązać zagadkę Czcigodnego Ze Szczytu. Asteriks i Obeliks wspinają się na górę, gdzie spotykają tajemniczego mędrca, który ostrzega ich, że, jeśli nie rozwiążą jego zagadki, zostaną strąceni na dno piekła. Asteriks się zgłasza i mędrzec każe wskazać z zawiązanymi oczyma, która z dwóch tkanin była prana na Olimpie. Gdy Asteriks poprawnie wskazuje bardziej delikatną i świeżą, mędrzec przemawia do widza, oznajmiając, iż była ona prana w proszku „Olimp”. Zakończenie epizodu jest parodią reklam.
- Spędzić noc na Pustkowiu. Popus prowadzi bohaterów na Pustkowie i oznajmia, że wszyscy, którzy spędzili na nim noc, umarli ze strachu. W nocy, gdy Asteriks śpi, Obeliks dostrzega oddział duchów-legionistów rzymskich. Próbuje ich pobić, ale pięści przechodzą przez ciała upiorów. Nagle budzi się Asteriks. Wycieńczony po całym dniu i oburzony hałasem pokonuje duchy.
- Pokonać najsilniejszych gladiatorów i dzikie zwierzęta w Cyrku Maximus. W tym zadaniu pomagają wszyscy mieszkańcy osady, którzy wybrali się do Rzymu. Z pomocą napoju magicznego Panoramiksa bez problemu pokonują gladiatorów. Kiedy zostają wypuszczone dzikie zwierzęta, Galowie urządzają z widowiska cyrk.
Cezar poddaje się i oddaje wodzowi Galów swoje laury, przyznając mieszkańcom osady wyższość. Galowie pozwalają Cezarowi wraz z Kleopatrą wieść prosty żywot prostego ogrodnika z dala od niebezpieczeństw władzy. Popus za swe usługi zostaje wysłany na Wyspę Rozkoszy, a Asteriks wyjaśnia Obeliksowi w czasie finałowego bankietu, że to, co właśnie miało miejsce, to tylko film animowany i że w nim wszystko może się zdarzyć.
[edytuj] Wersja polska
[edytuj] Pierwsza
Reżyseria: Maria Olejniczak
Udział wzięli:
- Jerzy Molga − Narrator
oraz
i inni
[edytuj] Druga
Wersja polska: MASTER FILM
Reżyseria: Miriam Aleksandrowicz
Dialogi: Stanisława Dziedziczak
Dźwięk: Ewa Kwapińska
Montaż: Ryszard Lenartowicz
Kierownictwo produkcji: Andrzej Oleksiak
Wystąpili:
- Ryszard Nawrocki – Asterix
- Jan Prochyra – Obelix
- Włodzimierz Press – Juliusz Cezar
- Mieczysław Morański – Gajusz Popus
- Tomasz Grochoczyński – Abrarakurcix
- Henryk Łapiński – Panoramix
- Lucyna Malec
- Wojciech Paszkowski
- Jerzy Mazur
- Wojciech Machnicki
- Mikołaj Müller
- Jacek Czyż
- Anna Apostolakis
- Monika Wierzbicka
- Krystyna Kozanecka
i inni
[edytuj] Nawiązania i ciekawostki
- W pierwszej scenie ze swoim udziałem Asterix mówi "dzień dobry" w różnych językach (angielski, niemiecki, japoński). Jednocześnie pojawiają się flagi danych nacji. Z chwilą, gdy pojawia się flaga Francji, Asterix pieje jak kogut. Jest to nawiązanie do faktu, że kogut jest uważany za symbol Francji.
- W pierwszej scenie rozmowy z senatem Juliusz Cezar mówi do Brutusa, by przestał się bawić nożem, bo kogoś w końcu zrani. Jest to nawiązanie do faktu, iż Brutus był jednym z zabójców Juliusza Cezara.
- Wyrażenie "dom, który czyni szalonym" nie jest do końca anachronizmem. Imperium Rzymskie, zwłaszcza jego wschodnia część (Bizancjum), była znana z przesadnie skomplikowanej i trudnej do ogarnięcia biurokracji, która była częściowo odpowiedzialna za upadek cesarstwa.
- Podobnie jak w komiksie, tak samo w filmie, pojawiają się aforyzmy w języku łacińskim. W jednej ze scen Dekurion mówi: "Post equitem sedet atra cura” ("Życie w pośpiechu jest życiem pełnym zmartwień"), a rzymscy gladiatorzy wydają okrzyk: Ave Caesar, morituri te salutant! ("Witaj, Cezarze, idący na śmierć pozdrawiają ciebie"). Rzymianie w Domu, Który Czyni Szalonym używają wielu łacińskich terminów (np. cubiculum zamiast sypialnia).
- Do stworzenia wizerunku Gotów w komiksie został wykorzystany głównie stereotyp agresywnych i wojowniczych Niemców. Inaczej w filmie: Got Cylindryk reprezentuje inny stereotyp Niemca, sympatycznego wesołkowatego.
- Kucharz Mannekenpix pokazuje Obeliksowi (wymyślone przez siebie) frytki, które określa słowami: "to jest jak jabłko, ale rośnie w ziemi". Po francusku termin pommes de terre (jabłka z ziemi) jest używany na określenie ziemniaków.
- Imię kucharza Mannekenpixa nawiązuje do statui belgijskiej Manneken Pis.
- Jedna z Rzymianek wspomina akwedukt, który się zawalił ale zostały po nim "śliczne ruiny". Jest to odwołanie do prawdziwego akweduktu w okolicy Rzymu.
- Pierre Tchernia, przyjaciel Gościnnego i Uderza, a także współtwórca i narrator w większości późniejszych filmów animowanych został skarykaturowany w filmie jako konsul rzymski.
- W jednej ze scen, w czasie wykonywania pracy w kryjówce bestii, Asterix i Obelix trafiają na fabularną stację metra. Jest to paryska stacja Alésia. Alésia jest to także nazwa historycznego miejsca, w którym doszło do porażki Galów w starciu z wojskami Juliusza Cezara.
- W czasie chwilowego napadu szału Obelix łamie ręce słynnej statui Wenus.
- Przed Domem, Który Czyni Szalonym Asteriks i Obeliks spotykają mężczyznę, który zachowuje się jak Napoleon.
- W scenie z bogami rzymskimi, bogini Wenus jest karykaturą francuskiej aktorki Brigitte Bardot.
- W pewnym momencie filmu kura zaczyna składać dziwne jajka. Jedno z nich ma kształt głowy Kaczora Donalda. Owa scena została wycięta w niektórych edycjach filmu ze względu na kłopoty z prawami autorskimi do wykorzystania wizerunku.
- Nie licząc albumów "Niezgoda" i "Róża i Miecz", w filmie bardowi Kakofoniksowi udaje odgryźć się na kowalu Tenautomatiksie.
- W jednym z ostatnich ujęć filmu widać napis "Via Asterixa". Jest to odwołanie do słynnej rzymskiej drogi Via Latina.
- W czasie finałowego bankietu potrawą, którą je Asteriks, jest francuski ser mimolette.
|
||||||||||||||||
