Dwanaście prac Asteriksa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dwanaście prac Asteriksa
Les Douze Travaux d'Astérix
Gatunek animacja
Data premiery Ziemia 12 marca 1976
Polska 1979
Kraj produkcji  Francja
Język język francuski
Czas trwania 82 min
Reżyseria René Goscinny
Albert Uderzo
Pierre Watrin
Scenariusz René Goscinny
Albert Uderzo
Pierre Tchernia
Główne role Roger Carel
Pierre Tornade
Muzyka Gérard Calvi
Produkcja Georges Dargaud
Albert Uderzo
René Goscinny
Dystrybucja Jugendfilm-Verleih GmbH (Niemcy)

Dwanaście prac Asteriksa (ang. The Twelve Tasks of Asterix, fr. Les Douze Travaux d'Astérix) – francuski film animowany, opowiadający o kolejnych, trzecich już przeniesionych na ekran, przygodach dwóch dzielnych GalówAsteriksa i Obeliksa. Jeden z dwóch filmów animowanych, obok Asterix i Kleopatra, zrealizowanych osobiście przez autorów komiksu Rene Gościnnego i Alberta Uderzo, aczkolwiek jest to pierwszy i do tej pory jedyny film, którego fabuła nie jest oparta na żadnym z komiksów o Asteriksie. Film zawiera oryginalną historię, humor i nowe postacie.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Film stanowi alternatywną rzeczywistość względem serii komiksów. Rzymianie nie są świadomi istnienia Magicznego Napoju druida Panoramiksa, świat jest o wiele bardziej absurdalny, napchany fantastycznymi elementami (duchy, mówiące szkielety, rzymscy bogowie), a w przeciwieństwie do trzymającego się wiernie historii komiksu, zakończenie filmu oferuje alternatywny i o wiele bardziej abstrakcyjny przebieg wydarzeń.

Po kolejnej porażce wojsk rzymskich w walce z buntowniczą wioską w głowach senatorów pojawia się myśl, że niezmordowani Galowie są bogami. Juliusz Cezar, chcąc udowodnić, iż są w błędzie, udaje się na spotkaniem z wodzem osady i proponuje układ: jeśli wykonają 12 prac (na wzór prac Herkulesa), które w mniemaniu Cezara są zdolni wykonać tylko bogowie, Rzym się ukorzy. W przeciwnym razie wszyscy Galowie zostaną niewolnikami. Wódz przyjmuje wyzwanie, przez co spotyka się z krytyką i oburzeniem ze strony druida Panoramiksa. Asteriks jako najsprytniejszy w osadzie i Obeliks jako najsilniejszy zostają wyznaczeni do zadania i wraz z notującym ich postępowania Rzymianinem Gajuszem Popusem – najbardziej zaufanym człowiekiem Cezara – ruszają w drogę.

Cezar poddaje się i oddaje wodzowi Galów swoje laury, przyznając mieszkańcom osady wyższość. Galowie pozwalają Cezarowi wraz z Kleopatrą wieść prosty żywot prostego ogrodnika z dala od niebezpieczeństw władzy. Popus za swe usługi zostaje wysłany na Wyspę Rozkoszy, a Asteriks wyjaśnia Obeliksowi w czasie finałowego bankietu, że to, co właśnie miało miejsce, to tylko film animowany i że w nim wszystko może się zdarzyć.

Wersja polska[edytuj | edytuj kod]

Wersja z 1979 roku[edytuj | edytuj kod]

Reżyseria: Maria Olejniczak
Udział wzięli:

i inni

Nowa wersja[edytuj | edytuj kod]

Opracowanie: Master Film
Reżyseria: Miriam Aleksandrowicz
Dialogi: Stanisława Dziedziczak
Dźwięk: Ewa Kwapińska
Montaż: Ryszard Lenartowicz
Kierownictwo produkcji: Andrzej Oleksiak
Wystąpili:

oraz

i inni

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]