Dwanaście prac Asteriksa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dwanaście prac Asteriksa
Les Douze Travaux d'Astérix
Gatunek animacja
Data premiery Ziemia 12 marca 1976
Kraj produkcji  Francja
Język język francuski
Czas trwania 82 min
Reżyseria René Goscinny
Albert Uderzo
Pierre Watrin
Scenariusz René Goscinny
Albert Uderzo
Pierre Tchernia
Główne role Roger Carel
Pierre Tornade
Muzyka Gérard Calvi
Produkcja Georges Dargaud
Albert Uderzo
René Goscinny
Dystrybucja Jugendfilm-Verleih GmbH (Niemcy)
Wikicytaty Dwanaście prac Asteriksa w Wikicytatach

Dwanaście prac Asteriksa (ang. The Twelve Tasks of Asterix, fr. Les Douze Travaux d'Astérix) – francuski film animowany, opowiadający o kolejnych, trzecich już przeniesionych na ekran, przygodach dwóch dzielnych GalówAsteriksa i Obeliksa. Jeden z dwóch filmów animowanych, obok Asterix i Kleopatra, zrealizowanych osobiście przez autorów komiksu Rene Gościnnego i Alberta Uderzo, aczkolwiek jest to pierwszy i do tej pory jedyny film, którego fabuła nie jest oparta na żadnym z komiksów o Asteriksie. Film zawiera oryginalną historię, humor i nowe postacie.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Film stanowi alternatywną rzeczywistość względem serii komiksów. Rzymianie nie są świadomi istnienia Magicznego Napoju druida Panoramiksa, świat jest o wiele bardziej absurdalny, napchany fantastycznymi elementami (duchy, mówiące szkielety, rzymscy bogowie), a w przeciwieństwie do trzymającego się wiernie historii komiksu, zakończenie filmu oferuje alternatywny i o wiele bardziej abstrakcyjny przebieg wydarzeń.

Po kolejnej porażce wojsk rzymskich w walce z buntowniczą wioską w głowach senatorów pojawia się myśl, że niezmordowani Galowie są bogami. Juliusz Cezar, chcąc udowodnić, iż są w błędzie, udaje się na spotkaniem z wodzem osady i proponuje układ: jeśli wykonają 12 prac (na wzór prac Herkulesa), które w mniemaniu Cezara są zdolni wykonać tylko bogowie, Rzym się ukorzy. W przeciwnym razie wszyscy Galowie zostaną niewolnikami. Wódz przyjmuje wyzwanie, przez co spotyka się z krytyką i oburzeniem ze strony druida Panoramiksa. Asteriks jako najsprytniejszy w osadzie i Obeliks jako najsilniejszy zostają wyznaczeni do zadania i wraz z notującym ich postępowania Rzymianinem Gajuszem Popusem – najbardziej zaufanym człowiekiem Cezara – ruszają w drogę.

Zadania[edytuj | edytuj kod]

  1. Prześcignąć maratończyka z Grecji- Merinosa, mistrza olimpijskiego. To zadanie wykonuje Asteriks z pomocą swojego napoju magicznego. Gal bawi się z przeciwnikiem. Dobiega do niego, a następnie wraca się po coś. W końcu Maratones, chcąc sprawdzić, czy Gal dalej za nim biegnie, odwraca się i uderza głową w drzewo.
  2. Rzucić oszczepem dalej niż Werses z Persji. Zadanie wykonuje Obeliks. Werses rzuca oszczepem, który dolatuje do Ameryki. Gal natomiast sprawia, że rzucony przez niego oszczep okrąża Ziemię i, celując prosto w Persa, zmusza go do ucieczki.
  3. Pokonać Cylindryka Germana. Cylindryk według Popusa jest najsilniejszym z wojowników, który pokonał najsilniejszych gladiatorów. Cylindryk, ku zdziwieniu Galów, okazuje się człowiekiem grubym, wesołkowatym i niskim, ale dobrze obeznanym z techniką judo. Asteriks wchodzi z poczciwym Cylindrykiem w pogawędkę. German zaczyna mu zdradzać chwyty judo i sam zostaje pokonany przez pojętnego Gala.
  4. Przepłynąć jezioro. Zadanie wydaje się na początku banalne, jednak komplikuje się, gdy Galowie zostają zwabieni śpiewem, dochodzącym z pobliskiej Wyspy Rozkoszy. Mieszkające tam kapłanki gotowe są spełnić wszystkie życzenia Galów, których pragną zatrzymać u siebie na wieczność, ale kiedy Obeliks oburza się na brak dzików na wyspie, kapłanki nie wytrzymują i przeganiają go. Asteriks, zawołany przez Obeliksa szybko dochodzi do siebie i dołącza do przyjaciela.
  5. Wytrzymać spojrzenie Irysa, maga z Egiptu. To zadanie wykonuje Asteriks, który, rzucając bezczelne komentarze, nie daje się zahipnotyzować. Mag, wytrącony z równowagi sam siebie zmienia w dzika.
  6. Zjeść wszystko, co przyrządził Maneken Pix, kucharz tytanów. To jest zadanie dla Obeliksa. Belgijski kucharz serwuje Galowi wiele wielkogabarytowych potraw m.in. całą krowę, wielbłąda, stado baranów, nawet słonia. Wreszcie zapłakany wybiega z karczmy ze słowami „wyżarł wszystko”. Zdziwiony Obeliks wychodzi za nim, narzekając, że kucharz podał mu tylko przystawki i gdzieś sobie poszedł.
  7. Wejść do kryjówki Bestii. Asteriks i Obeliks wkraczają do mrocznej jaskini, gdzie dostrzegają mnóstwo paranormalnych zjawisk (duchy, mówiące szkielety, a na moment trafiają na „fabularną” stację metra Alesia). Gdy na końcu docierają do Bestii, Obeliks wspomina, iż znów jest głodny. Scena się urywa. Po chwili bohaterowie opuszczają jaskinię. Na pytanie Gajusza, jaka była bestia, Obeliks odpowiada: „Bardzo pyszna”.
  8. Zdobyć zaświadczenie A38 w Domu, Który Czyni Szalonym. Wszyscy, którzy wchodzą do Domu, Który Czyni Szalonym wychodzą obłąkani. Dom okazuje się być zwykłym budynkiem administracyjnym. Jest to satyra na temat biurokracji. Asteriks i Obeliks biegają od okienka do okienka, próbując zdobyć poszczególne formularze i użerając się z mało pomocnymi pracownikami. Gdy po kilku godzinach Obeliks jest na skraju załamania nerwowego, przyjaciel sugeruje, by pobili urzędników ich własną bronią. Prosi o nieistniejące zaświadczenie i po chwili wszyscy w budynku latają, próbując dojść o który formularz chodzi. Ostatecznie sami popadają w obłęd, co Asteriks wykorzystuje, by poprosić głównego konsula o zaświadczenie A38. Dostaje je pod warunkiem, że bohaterowie opuszczą budynek.
  9. Przejść po niewidzialnej linie nad przepaścią pełną krokodyli. Asteriks i Obeliks próbują tak uczynić, ale ostatecznie dochodzą do wniosku, że łatwiej będzie przejść dołem. Z pomocą napoju magicznego pokonują krokodyle i wychodzą po drugiej stronie przepaści.
  10. Rozwiązać zagadkę Czcigodnego Ze Szczytu. Asteriks i Obeliks wspinają się na górę, gdzie spotykają tajemniczego mędrca, który ostrzega ich, że, jeśli nie rozwiążą jego zagadki, zostaną strąceni na dno piekła. Asteriks się zgłasza i mędrzec każe wskazać z zawiązanymi oczyma, która z dwóch tkanin była prana na Olimpie. Gdy Asteriks poprawnie wskazuje bardziej delikatną i świeżą, mędrzec przemawia do widza, oznajmiając, iż była ona prana w proszku „Olimp”. Zakończenie epizodu jest parodią reklam.
  11. Spędzić noc na Pustkowiu. Popus prowadzi bohaterów na Pustkowie i oznajmia, że wszyscy, którzy spędzili na nim noc, umarli ze strachu. W nocy, gdy Asteriks śpi, Obeliks dostrzega oddział duchów-legionistów rzymskich. Próbuje ich pobić, ale pięści przechodzą przez ciała upiorów. Nagle budzi się Asteriks. Wycieńczony po całym dniu i oburzony hałasem przepędza duchy wrzeszcząc na nie.
  12. Pokonać najsilniejszych gladiatorów i dzikie zwierzęta w Cyrku Maximus. W tym zadaniu pomagają wszyscy mieszkańcy osady, którzy wybrali się do Rzymu. Z pomocą napoju magicznego Panoramiksa bez problemu pokonują gladiatorów. Kiedy zostają wypuszczone dzikie zwierzęta, Galowie urządzają z widowiska cyrk.

Cezar poddaje się i oddaje wodzowi Galów swoje laury, przyznając mieszkańcom osady wyższość. Galowie pozwalają Cezarowi wraz z Kleopatrą wieść prosty żywot prostego ogrodnika z dala od niebezpieczeństw władzy. Popus za swe usługi zostaje wysłany na Wyspę Rozkoszy, a Asteriks wyjaśnia Obeliksowi w czasie finałowego bankietu, że to, co właśnie miało miejsce, to tylko film animowany i że w nim wszystko może się zdarzyć.

Wersja polska[edytuj | edytuj kod]

Wersja z 1979 roku[edytuj | edytuj kod]

Reżyseria: Maria Olejniczak
Udział wzięli:

i inni

Druga[edytuj | edytuj kod]

Wersja polska: Master Film
Reżyseria: Miriam Aleksandrowicz
Dialogi: Stanisława Dziedziczak
Dźwięk: Ewa Kwapińska
Montaż: Ryszard Lenartowicz
Kierownictwo produkcji: Andrzej Oleksiak
Wystąpili:

oraz

i inni

Nawiązania i ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Wyrażenie „dom, który czyni szalonym” nie jest do końca anachronizmem. imperium rzymskie, zwłaszcza jego wschodnia część (Bizancjum), była znana z przesadnie skomplikowanej i trudnej do ogarnięcia biurokracji, która była częściowo odpowiedzialna za upadek cesarstwa.
  • Podobnie jak w komiksie, tak samo w filmie, pojawiają się aforyzmy w języku łacińskim. W jednej ze scen Dekurion mówi: Post equitem sedet atra cura („Życie w pośpiechu jest życiem pełnym zmartwień”), a rzymscy gladiatorzy wydają okrzyk: Ave Caesar, morituri te salutant! („Witaj, Cezarze, idący na śmierć pozdrawiają ciebie”). Rzymianie w Domu, Który Czyni Szalonym używają wielu łacińskich terminów (np. cubiculum zamiast sypialnia). Należy jednak dodać, iż tak jest w wersji dubbingowej, ponieważ w wersji z polskim lektorem sprzed 1990 roku łacińskie kwestie zostały przetłumaczone.
  • Kucharz Mannekenpix pokazuje Obeliksowi (wymyślone przez siebie) frytki, które określa słowami: „to jest jak jabłko, ale rośnie w ziemi”. Francuskie określenie ziemniaka, pomme de terre, w dosłownym tłumaczeniu oznacza „jabłko z ziemi”. Scena ta jest jednak anachronizmem, ponieważ w I wieku p.n.e. ziemniaki nie były jeszcze znane w Europie. Sprowadzone zostały z Ameryki dopiero w XVI w.
  • W jednej ze scen, w czasie wykonywania pracy w kryjówce bestii, Asterix i Obelix trafiają na paryską stację metra Alésia. Tę samą nazwę nosiło również jedno z ważniejszych miast starożytnej Galii, miejsce decydującej bitwy pomiędzy Rzymianami i Galami w 52 r. p.n.e.
  • W czasie chwilowego napadu szału Obelix łamie ręce słynnemu posągowi Wenus z Milo.
  • W scenie z bogami rzymskimi, bogini Wenus jest karykaturą francuskiej aktorki Brigitte Bardot.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]