Dwikozy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy wsi. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Dwikozy
Herb
Herb Dwikóz
Panorama wsi Dwikozy
Panorama wsi Dwikozy
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat sandomierski
Gmina Dwikozy
Sołectwo Dwikozy
Liczba ludności (2006) 2100
Strefa numeracyjna (+48) 15
Kod pocztowy 27-620 Dwikozy
Tablice rejestracyjne TSA
SIMC 0789996
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Dwikozy
Dwikozy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dwikozy
Dwikozy
Ziemia 50°43′56″N 21°47′11″E/50,732222 21,786389Na mapach: 50°43′56″N 21°47′11″E/50,732222 21,786389
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Dwikozywieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie sandomierskim, w gminie Dwikozy. Historycznie położone są w Małopolsce, w ziemi sandomierskiej.

Miejscowość jest siedzibą gminy Dwikozy oraz rzymskokatolickiej parafii św. Andrzeja Boboli i św. Antoniego Pustelnika należąca do dekanatu Zawichost w diecezji sandomierskiej.

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie tarnobrzeskim.

W Dwikozach urodził się Wiesław Myśliwski, autor „Nagiego Sadu”, „Pałacu”, Kamienia na kamieniu” oraz najbardziej znanej powieści „Widnokrąg”, za którą w 1997 r. otrzymał prestiżową nagrodę literacką „Nike”. Otrzymał również jako jedyny twórca w Polsce drugą nagrodę literacką „Nike” za „Traktat o łuskaniu fasoli” w 2007 r.

Partnerską gminą Dwikoz jest Mošovca na Słowacji.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Dwikozy – miejscowość będąca siedzibą gminy, leży w centralnej jej części na trasie SandomierzLublin w odległości 7 km od Sandomierza. Zajmuje 703 ha, jest zamieszkana przez 2100 mieszkańców. Przez miejscowość prowadzi droga wojewódzka nr 777 oraz linia kolejowa nr 25 ze stacją Dwikozy.

Na terenie wsi znajduje się też rezerwat przyrody porośnięty roślinnością stepową – stipa capillata i stipa pennata, która to roślinność występuje tylko w dwóch miejscach w Polsce – w Górach Pieprzowych koło Sandomierza i w Dwikozach.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wzmianka historyczna o Dwikozach datuje się za panowania Kazimierza Sprawiedliwego, księcia sandomierskiego w 1167 roku. W tym czasie Dwikozy stanowiły własność kanonika kapituły kolegiaty sandomierskiej. Według Długosza w XV w. Dwikozy należały do fary w Górach Wysokich (kościół parafialny niedaleko Dwikóz), a właścicielem wsi był Mikołaj Dembowiec Kornicz.

Spis z 1827 r. wykazał w Dwikozach 60 domów i 517 mieszkańców[1]. Według Słownika Geograficznego Królestwa Polskiego już w latach 80. XIX w. w Dwikozach znajdował się urząd gminy. Wieś miała w tym czasie 77 domów, 548 mieszkańców, 514 mórg ziemi dworskiej i 481 ziemi włościańskiej[1].

Dom rodzinny pisarza Wiesława Myśliwskiego w Dwikozach

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Wśród zabytków Dwikóz można wymienić zabytkową kapliczkę z 1884 roku, stację kolei żelaznej wybudowaną w 1915 roku za czasów zaboru rosyjskiego i pomnik powstańców pomordowanych w bitwie z wojskami rosyjskimi pod Słupczą 8 lutego 1863 roku.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Przez miejscowość biegnie niebieski szlak turystyczny od podnóża Gór Świętokrzyskich, doliną rzeki Opatówki do Wisły.

Dwikozy są punktem początkowym szlak turystyczny niebieski niebieskiego szlaku turystycznego prowadzącego do Gołoszyc. Przez wieś przechodzi szlak turystyczny czerwony czerwony szlak turystyczny z Gołoszyc do Piotrowic.

Instytucje i przedsiębiorstwa[edytuj | edytuj kod]

W Dwikozach funkcjonują:

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1880-1885, Tom II, s. 233.