Dworzec Ueno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
上野 Ueno
グランドコンコース Wielki hall
グランドコンコース Wielki hall
Państwo  Japonia
Miejscowość Tokio
Data otwarcia 1883
Informacje kolejowe
Liczba peronów 11
Liczba krawędzi
peronowych
21
Kasy czynne
Przejścia nadziemne nadbudowany kompleks usługowy
Przejścia podziemne czynne
Linie kolejowe
  • Linia 東北新幹線 Tōhoku Shinkansen
  • Linia 上越・長野新幹線 Jōetsu i Nagano Shinkansen
  • Linia JR山手 JR Yamanote
  • Linia JR京浜東北 JR Keihin-Tōhoku
  • Linia JR宇都宮・東北 JR Utsunomiya i Tōhoku
  • Linia JR高崎・上越 JR Takasaki i Jōetsu
  • Linia JR常磐 JR Jōban
  • Linia 京成本線 Keisei-Honsen
  • Linia 東京メトロ銀座・日比谷 Tōkyō Metro Ginza i Hibiya
Położenie na mapie Tokio
Mapa lokalizacyjna Tokio
上野 Ueno
上野 Ueno
Położenie na mapie Japonii
Mapa lokalizacyjna Japonii
上野 Ueno
上野 Ueno
Ziemia 35°42′49,57″N 139°46′38,11″E/35,713769 139,777253Na mapach: 35°42′49,57″N 139°46′38,11″E/35,713769 139,777253
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Portal Portal Kolej

Dworzec Ueno (jap. 上野駅 Ueno-eki?) – jeden z największych dworców kolei JR東日本 JR Higashi NihonTokio, pierwotnie kończący linię 日本鉄道 Nippon Tetsudō (obecnie 東北線 Tōhoku-sen), łączącą Tokio z północną częścią kraju.

Położenie: 東京都 Tōkyō-to 台東区 Taitō-ku.

Układ przestrzenny[edytuj | edytuj kod]

Dworzec o złożonym układzie przelotowo-czołowym z torami położonymi w czterech poziomach.

  • Poziom +1:
2 perony wyspowe przelotowe (4 krawędzie) dla pociągów 山手線 Yamanote-sen, 京浜東北線 Keihin-Tōhoku-sen
1 peron wyspowy przelotowy (2 krawędzie) dla pociągów 宇都宮線 Utsunomiya-sen, 高崎線 Takasaki-sen
3 perony czołowe (6 krawędzi) dla pociągów 宇都宮線 Utsunomiya-sen, 高崎線 Takasaki-sen, 常磐線 Jōban-sen
  • Poziom 0: 3 perony czołowe (6 krawędzi przy torach ślepych) dla pociągów 宇都宮線 Utsunomiya-sen, 高崎線 Takasaki-sen, 常磐線 Jōban-sen
  • Poziomy -1, -2: poziomy techniczno-usługowe nad dworcem linii Shinkansen
  • Poziom -3: pomieszczenia recepcyjne dworca 東北・上越・長野新幹線 Tōhoku, Jōetsu, Nagano Shinkansen
  • Poziom -4: 2 perony wyspowe dla pociągów Shinkansen (4 krawędzie)

Główny budynek recepcyjny, stosunkowo niewielki, umieszczony w poziomie 0 od strony wschodniej od czoła torów ślepych (pochodzi z 1932 r.). Za nim znajduje się obszerny hall, przykryty stalowo-szklanym dachem (tzw. グランドコンコース grand concourse). Kompleks peronów na poz. +1 nadbudowany pasażem otwartym i trzema krytymi; perony czołowe nadbudowane dodatkowo parkingiem.

Dworzec jest skomplikowaną i mało klarowną strukturą, z elementami pochodzącymi z różnych epok i faz budowy.

Otwarcie przebudowanego dworca w 1932 r.
Jeden z niewielu wąskotorowych pociągów dalekobieżnych pozostałych po budowie linii Shinkansen: nocny 北斗星 Hokutosei do Sapporo
Zachowany od strony Parku Ueno fragment hali peronowej nad torami Yamanote-senKeihan-Tōhoku-sen
Ogólnodostępny pasaż handlowy nad peronami

Integracja z transportem lokalnym[edytuj | edytuj kod]

Pod placem przeddworcowym (strona wschodnia) znajdują się dwie stacje metra na 銀座線 Ginza-sen i 日比谷線 Hibiya-sen.

Pod parkiem Ueno (strona zachodnia) znajduje się dworzec czołowy głównej linii kolei prywatnej Keisei (京成本線 Keisei Honsen), mający 2 perony czołowe przy 4 torach ślepych. Dworzec ten jest połączony ze stacją metra i dalej z kompleksem JR za pomocą podziemnego korytarza.

Rys historyczny[edytuj | edytuj kod]

Dworzec otwarto 28 VII 1883 jako stację początkową pierwszego odcinka kolei prywatnej sieci krajowej 日本鉄道 Nippon Tetsudō do 熊谷 Kumagaya. Wiadomo, że tory towarowe tej kolei przechodziły przez dworzec Ueno aż do położonego półtora kilometra dalej na południe dworca towarowego w dzielnicy Akihabara. W 1906 kolej została upaństwowiona (odtąd należała do Kolei Rządowych Tetsudō Kokuyūhō). W 1925 r. ukończono linię łączącą Ueno z dworcem Tōkyō, przebiegającą na wiadukcie. W 1927 r. otwarto stację metra. W latach 30. dokonano przebudowy dworca – powstał wówczas obecny budynek recepcyjny, wielki hall i – prawdopodobnie – niektóre hale peronowe. W 1949 Kolej Rządowa zmieniła status i nazwę na "Japońskie Koleje Narodowe" (日本国有鉄道 Nihon Kokuyū Tetsudō). W 1985 otwarto linie Tōhoku i Jōetsu Shinkansen (Ueno był tymczasowo dworcem początkowym), a 1991 r. uruchomiono ich trasę podziemną do dworca Tōkyō. Od 1987 r. dworzec należy do kolei JR Higashi-Nihon (JR East).

Charakterystyka ruchu[edytuj | edytuj kod]

Dworzec Ueno był stacją początkową pociągów dalekobieżnych łączących Tokio z północą kraju. Od budowy linii Shinkansen między Ueno i Tōkyō, Ueno jest stacją początkową większości pociągów regionalno-aglomeracyjnych wychodzących na północ, oraz przystankiem na dwóch liniach średnicowych kolei miejsko-aglomeracyjnej.

2006 r. średnia dzienna liczba pasażerów wysiadających lub wsiadających do pociągów JR wyniosła 178,0 tys. osób. Stacje metra obsłużyły 206,9 tys. osób.

W godzinie szczytu porannego (8:00 – 8:59) dworzec odprawia ok. 13 pociągów Shinkansen, 28 pociągów Takasaki-sen, Utsunomiya-sen, Jōban-sen oraz ok. 100 pociągów Keihan-Tōhoku-senYamanote-sen – razem 141 pociągów wąskotorowych i 13 pociągów Shinkansen.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

dworzec Tōkyō
dworzec Shinjuku
dworzec Shinagawa

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]