Dworzec dla dwojga
| Dworzec dla dwojga Вокзал для двоих |
|
| Gatunek | komedia romantyczna |
| Data premiery | 11 lutego 1983 |
| Kraj produkcji |  ZSRR |
| Język | rosyjski |
| Czas trwania | 141 min |
| Reżyseria | Eldar Riazanow |
| Scenariusz | Emil Bragiński Eldar Riazanow |
| Główne role | Ludmiła Gurczenko Oleg Basilaszwili |
| Muzyka | Andriej Pietrow |
| Zdjęcia | Wadim Alisow |
| Scenografia | Aleksandr Borisow |
| Kostiumy | Edith Priede |
| Montaż | Waleria Biełowa |
| Produkcja | Mosfilm |
Dworzec dla dwojga ros. Вокзал для двоих - radziecki film fabularny z 1982 roku, w reżyserii Eldara Riazanowa.
Fabuła[edytuj]
Akcja filmu rozgrywa się w dwóch miejscach: w jednym z więzień na północy Rosji i na dworcu kolejowym w fikcyjnym Zastupinsku (jego rolę odegrał Dworzec Ryski w Moskwie), gdzie przez przypadek dochodzi do spotkania pianisty z Moskwy Płatona i Wiery - kelnerki dworcowej restauracji. Płaton pociągiem Moskwa-Ałmaty jedzie spotkać się ze swym ojcem przed procesem, na którym ma odpowiadać za spowodowanie wypadku. Spotkanie z Wierą zaczyna się od awantury, kiedy Płaton odmawia zapłaty za zupę, której nawet nie tknął. Zanim dojdzie do wyjaśnienia sprawy, pociąg, którym podróżował odjeżdża. Sytuację pogarsza fakt, że przyjaciel Wiery przez roztargnienie zabiera dokumenty Płatona. Śpiący na ławce dworcowej Płaton zostaje okradziony z pieniędzy. Wiera czuje się odpowiedzialna za zaistniałą sytuację i stara się pomóc Płatonowi, co w rzeczywistości radzieckiej lat 80. okazuje się wyjątkowo trudne.
Kolejne problemy zbliżają do siebie dwie osoby, pochodzące z całkiem "innych światów". Uczucie rozkwita, kiedy Płaton zaprasza Wierę do restauracji, w której pracuje i zastępuje orkiestrę, grając dla niej na pianinie.
Trudne rozstanie z Wierą i historia kilku dni, które spędzili razem towarzyszy Płatonowi, kiedy jako więzień otrzymuje przepustkę, aby przejść 9 km do najbliższej wsi i odebrać akordeon. Ma też tam spotkać się z żoną, która pracuje w moskiewskiej telewizji i z którą od dawna niewiele go łączy. Kiedy dotrze na miejsce czeka go niespodzianka i poranny bieg z akordeonem do więzienia, aby zdążyć na poranny apel.
W 1983 film reprezentował kinematografię radziecką na Festiwalu Filmowym w Cannes.
Obsada[edytuj]
- Ludmiła Gurczenko jako Wiera Niefiedowa
- Oleg Basilaszwili jako Płaton Riabinin
- Olga Wołkowa jako Wioletta
- Nikita Michałkow jako Andriej
- Anatolij Skoriakin jako komendant
- Eldar Riazanow jako kolejarz
- Nonna Mordiukowa jako wujek Misza
- Michaił Kononow jako milicjant
- Anastazja Wozniesienska jako dyżurna w Inturiście
- Wiktor Borcow jako pianista w restauracji
Linki zewnętrzne[edytuj]
- Dworzec dla dwojga w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)
- Dworzec dla dwojga w bazie filmweb.pl
- Film na stronie kinopoisk
|
||||||||||||||||||||||
