Dwuprzymierze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Dwuprzymierze – tajny sojusz zawarty 7 października 1879 w Wiedniu, przez Cesarstwo Niemieckie i C.K. Austro-Węgry[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Po zawarciu rosyjsko - niemiecko - austro-węgierskiego Sojuszu Trzech Cesarzy w 1873 współpraca tych trzech krajów nie przebiegała bez nieporozumień. W 1879 prawie nastąpiło jego zerwanie, gdy car Aleksander II zaprotestował powołując się na okoliczności, że we wszystkich ważnych kwestiach Niemcy stają po stronie Austro-Węgier. Kanclerz Rzeszy Otto von Bismarck postanowił nie stawiać wszystkiego na jedną kartę, ponieważ uznał, że nie może dłużej ufać Rosji. Nie poinformował Rosji o zawarciu kolejnego paktu, z Austro-Węgrami[2].

Niemcy chcieli wzmocnić pozycję Rzeszy w Europie Środkowej i na Bałkanach, dlatego doprowadzili do podpisania traktatu. Sojusz ten miał chronić oba państwa przed napaścią ze strony Imperium Rosyjskiego. Gdyby jedno z państw zostało zaatakowane przez Rosję, drugie miało mu pomóc[1]. W przypadku zaatakowania przez inne państwo, druga strona miała zachować życzliwą neutralność[3]. Traktat został zawarty na pięć lat, jednak obowiązywał dłużej, ponieważ wspólne interesy wiązały ze sobą coraz bardziej obie niemieckie dynastie[1].

W wyniku jego rozszerzenia 20 maja 1882 o Królestwo Włoch, powstało trójprzymierze. Cesarstwo Niemieckie i Imperium Rosyjskie zawarły w 1887 w Berlinie tajny traktat reasekuracyjny, którego zapisy pozostawały w konflikcie z dwuprzymierzem i trójprzymierzem[1].

3 lutego 1888 Berlin i Wiedeń ogłosiły publicznie treść zawartego sojuszu. Fakt ten oznaczał, że Niemcy przedkładały sojusz z Austro-Węgrami przed sojusz z Rosją. Ponad stuletni sojusz trzech państw rozbiorowych zaczynał przechodzić do historii[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Andrzej Chwalba Historia powszechna. Wiek XIX, wyd. 2009 r., str. 405-407
  2. J. H. J. Andriessen I wojna światowa w fotografiach, wyd. 2011, str. 28-30
  3. Chris Cook, John Stevenson Leksykon historii Europy XX wieku. 1900-2004, wyd. polskie 2004, str. 252