Dwuprzymierze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Dwuprzymierze – tajny sojusz zawarty 7 października 1879 w Wiedniu, przez Cesarstwo Niemieckie i C.K. Austro-Węgry[1].

Historia [edytuj]

Niemcy chcieli wzmocnić pozycję Rzeszy w Europie Środkowej i na Bałkanach, dlatego doprowadzili do podpisania traktatu. Sojusz ten miał chronić oba państwa przed napaścią ze strony Imperium Rosyjskiego (gdyby jedno z państw zostało zaatakowane przez Rosję, drugie miało mu pomóc). Traktat został zawarty na pięć lat, jednak obowiązywał dłużej, ponieważ wspólne interesy wiązały ze sobą coraz bardziej obie niemieckie dynastie[1].

W wyniku jego rozszerzenia 20 maja 1882 o Królestwo Włoch, powstało trójprzymierze. Cesarstwo Niemieckie i Imperium Rosyjskie zawarły w 1887 w Berlinie tajny traktat reasekuracyjny, którego zapisy pozostawały w konflikcie z dwuprzymierzem i trójprzymierzem[1].

3 lutego 1888 Berlin i Wiedeń ogłosiły publicznie treść zawartego sojuszu. Fakt ten oznaczał, że Niemcy przedkładały sojusz z Austro-Węgrami przed sojusz z Rosją. Ponad stuletni sojusz trzech państw rozbiorowych zaczynał przechodzić do historii[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Andrzej Chwalba Historia powszechna. Wiek XIX, wyd. 2009 r., str. 405-407