Dydak z Alkali

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Święty
Dydak z Alkali OFM
Diego de Alcalá
zakonnik
Diegoalcala.jpg
Św. Dydak z Alkali, Francisco de Zurbarán
Data urodzenia 1400
Sewilla, Hiszpania
Data śmierci 12 listopada 1463
Alcalá de Henares
Kościół/
wyznanie
katolicki
Data kanonizacji 2 lipca 1588
przez Sykstusa V
Wspomnienie 13 listopada
Atrybuty habit franciszkański i naręcze róż
Patron San Diego, Canicattì i braci laików
Szczególne miejsca kultu Alcalá de Henares
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons

Dydak z Alkali, właśc. hiszp. Diego de Alcalá (ur. 1400 w San Nicolás del Puerto w Andaluzji, zm. 12 listopada 1463 w Sewilli) – hiszpański brat zakonny, franciszkanin, święty Kościoła katolickiego; przedstawiciel tzw. reformy obserwanckiej w łonie zakonu franciszkańskiego w XIV i XV wieku[1].

Był najpierw tercjarzem franciszkańskim, pracował w swoim rodzinnym kościele parafialnym w ogrodzie i wykonując inne posługi. Zarobionymi pieniędzmi dzielił się z ubogimi. Następnie wstąpił do franciszkanów w klasztorze w Arizal koło Kordoby. Złożył śluby wieczyste. Posiadał dar mówienia o Bogu, dzięki któremu przyciągał wielu nawet uczonych teologów.

Przez osiem lat pracował jako misjonarz na Wyspach Kanaryjskich. Do Hiszpanii wrócił w 1449. W 1450 wziął udział w kanonizacji św. Bernardyna ze Sieny w Rzymie. Podczas epidemii przebywał w klasztorze w Aracoeli na Kapitolu. Miał uzdrawiać chorych, namaszczając ich rany oliwą, która pochodziła z lampek płonących przed ołtarzem Matki Bożej [2].

Gdy wrócił do Hiszpanii przebywał w Alkali, gdzie widziano w nim cudotwórcę [3]. Zmarł trzymając krucyfiks 12 listopada 1463 [4]. Jego ciało nie ulega rozkładowi i nadal wydzielają przyjemną woń.

Kanonizował go Sykstus V, papież franciszkanin, 2 lipca 1588. Jest wspominany w kalendarzu liturgicznym Kościoła katolickiego, przede wszystkim przez franciszkanów 15 listopada (w wielu krajach 13 kwietnia); czczony w Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej. Św. Dydak jest patronem braci zakonnych oraz sycylijskiej Canicattì. Od jego imienia wziąła swą nazwę misja franciszkańska w Kalifornii, która później rozwinęła się w istniejące dziś miasto San Diego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Lázaro Iriarte, Józef Salezy Kafel, Andrzej Józef Zębik, Krystyna Kuklińska: Historia franciszkanizmu. Kraków: Bracia Mniejsi Kapucyni, 1998, s. 87. ISBN 83-910410-0-X.
  2. Mszał franciszkański. Wrocław: Wydaw. Św. Antoniego, 1998, s. 366-367. ISBN 83-85880-48-8.
  3. Liturgia Godzin. Teksty własne zakonów franciszkańskich w Polsce. Tom III/IV. Katowice Panewniki: Kuria Prowincjalna Franciszkanów, 1989, s. 259. ISBN 83-7014-142-0.
  4. Tadeusz Słotwiński, Maksymilian Damian: Święci franciszkańscy na każdy dzień. Wrocław: Wydaw. Św. Antoniego, 2003, s. 503-504. ISBN 83-88598-38-4.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]