Dyktator (film 1940)
| Dyktator The Great Dictator |
|
Charlie Chaplin jako postać tytułowa |
|
| Gatunek | komedia |
| Data premiery | 15 października 1940 |
| Kraj produkcji | |
| Język | angielski |
| Czas trwania | 124 min |
| Reżyseria | Charlie Chaplin |
| Scenariusz | Charlie Chaplin |
| Główne role | Charlie Chaplin, Jack Oakie, Reginald Gardiner, Paulette Goddard |
| Muzyka | Richard Wagner, Meredith Willson, Charlie Chaplin |
| Zdjęcia | Karl Struss, Roland Totheroh |
| Scenografia | J. Russell Spencer Edward G. Boyle |
| Montaż | Charlie Chaplin |
| Produkcja | Charlie Chaplin |
| Wytwórnia | Charlie Chaplin Productions |
| Dystrybucja | United Artists |
| Budżet | 2 000 000 USD |
Dyktator (ang. The Great Dictator) film powstały w 1940 r. w reżyserii Charlie Chaplina, ukazujący w satyrycznym podejściu Adolfa Hitlera i narodowy socjalizm. Pierwszy film dźwiękowy Chaplina.
Pomysł na film zrodził się u przyjaciela Chaplina Alexandra Korda, który zauważył, że tramp (jego najbardziej znana postać filmowa) jest podobny do Hitlera. Sam potem zauważył, że urodził się w tym samym roku co Führer, był starszy tylko o cztery dni, oraz jest jego wzrostu. Co godne podkreślenia w chwili premiery filmu Chaplin był krytykowany za podżeganie do wojny[1].
Spis treści |
Obsada [edytuj]
- Charlie Chaplin – Hynkel, dyktator Tomanii oraz fryzjer
- Jack Oakie – Napaloni, dyktator Bakterii
- Reginald Gardiner – Schultz
- Henry Daniell – Gębacz
- Billy Gilbert – Herring
- Grace Hayle – Madame Napaloni
- Carter DeHaven – ambasador Bakterii
- Paulette Goddard – Hannah
- Maurice Moscovitch – pan Jaeckel
- Emma Dunn – pani Jaeckel
- Bernard Gorcey – Pan Mann
- Paul Weigel – Agar
- Eddie Gibbon – Bojówkarz
- Chester Conklin – Golony mężczyzna
- Leo White – Fryzjer
- George Lynn – Dowódca oddziałów szturmowych
Opis filmu [edytuj]
W Tomanii do władzy dochodzi Adenoid Hynkel. Pragnie zawładnąć całym światem, ale na drodze do tego stoi sąsiedni kraj, Austerlich. Planuje inwazję, ale brakuje mu pieniędzy. Próbuje zdobyć pieniądze od bankierów żydowskich. Kiedy oni odmawiają udzielenia pożyczki, postanawia się zemścić na wszystkich Żydach. W tym czasie dyktator zawiera sojusz z Benzino Napalonim, przywódcą Bacterii. Represje dotykają także fryzjera, łudząco podobnego do dyktatora. Szturmowcy podpalają jego zakład, a sam cyrulik trafia do obozu koncentracyjnego, jednak ucieka stamtąd w mundurze Hynkela. W międzyczasie Adenoid Hynkel poluje na kaczki. Przypadek sprawia, że dyktatora aresztuje policja, a jego miejsce zajmuje fryzjer w mundurze Hynkela. Ten zaś na wiecu wygłasza pokojowe przemówienie.
Satyryczne odpowiedniki [edytuj]
- Tomania – "Germania", Niemcy
- Bacteria – "Italia", Włochy
- Osterlich – Austria
- Adenoid Hynkel – Adolf Hitler
- Benzino Napaloni – Benito Mussolini
- Feldmarszałek Hering – Hermann Göring
- Gębacz – Joseph Goebbels
Premiery [edytuj]
Premiera w Stanach Zjednoczonych miała miejsce 14 października 1940, zaś w Nowym Jorku we wrześniu tegoż roku. We Francji premiera filmu odbyła się w kwietniu 1945 roku, już po wyzwoleniu Paryża. W Hiszpanii film ten był zakazany aż do 1975 roku tj. do śmierci Francisco Franco. Pierwsza projekcja "Dyktatora" w Niemczech odbyła się dopiero w 1998. We Włoszech wszystkie sceny z udziałem żony Napaloniego zostały wycięte ze względu na szacunek dla wdowy po Mussolinim - Rachele. Pełna wersja "Dyktatora" nie była dostępna we Włoszech przed 2002 rokiem.
Przypisy
- ↑ Kamil Janicki, Czy to amerykańscy filmowcy uratowali świat przed Hitlerem?, "Ciekawostki historyczne", 10 kwietnia 2012; Marc Ferro, Kino i historia, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2011.
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Dyktator w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)
- Dyktator w bazie stopklatka.pl