Dymitr Samozwaniec II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dymitr Samozwaniec II
Pseudo-Dimitrij.jpg
pretendent do tronu Rosji
Okres panowania od 1607
do 1610
Dane biograficzne
Urodziny XVI wiek
Śmierć 22 grudnia 1610
Żona Maryna Mniszchówna
Dzieci Iwan Dymitrowicz

Dymitr Samozwaniec II, (znany także jako Łżedymitr, ros. Лжедмитрий, lub Łotr Tuszyński, ros. Тушинский вор) (zm. 22 grudnia 1610) – pretendent do tronu Carstwa Rosyjskiego

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Podawał się za cudownie ocalonego Dymitra Samozwańca I. Był najgroźniejszym wrogiem politycznym cara Wasyla IV Szujskiego i jego konkurentem do panowania nad Carstwem Rosyjskim. Mimo że nigdy nie opanował Moskwy, w latach 1608-1610 kontrolował większą część państwa rosyjskiego i zorganizował własną administrację oraz dwór.

Swoje rządy opierał na wojskach najemnych, polsko-litewskiej szlachcie uczestniczącej ochotniczo w II Dymitriadzie oraz bojarstwie pozostającym w opozycji do rodu Szujskich. Większą część swoich kampanii wojennych poświęcił na oblężenie Moskwy. Rezydował w obozie w miejscowości Tuszyno, niedaleko Moskwy.

Po podpisaniu przez Szujskiego w lutym 1609 roku sojuszu ze Szwecją (będącej w stanie wojny z Polską) i w konsekwencji wkroczeniu na teren Carstwa Rosyjskiego wojsk królewskich pod dowództwem hetmana Stanisława Żółkiewskiego Dymitr Samozwaniec II zaczął tracić wpływy i sojuszników. Zginął podczas kłótni z giermkiem Piotrem Urusowem.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Henryk Wisner. Król i car. Rzeczpospolita i Moskwa w XVI i XVII wieku. Warszawa 1995. ISBN 83-05-12776-1