Dynamika społeczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Dynamika społeczna – jeden z dwóch (obok statyki społecznej) głównych działów socjologii, których utworzenie postulował Auguste Comte. Zadaniem dynamiki społecznej miało być badanie procesu rozwoju społecznego, w przeciwieństwie do statyki społecznej, która zajmować się miała budową porządku społecznego.

Główne założenia dynamiki społecznej można streścić do następujących tez:

  • Rozwój społeczeństw jest ukierunkowany i ma charakter prawidłowy.
  • Ludzkość w toku rozwoju przeszła przez trzy kolejne stadia różniące się sposobem wyjaśniania rzeczywistości przez ludzi: stadium teologiczne, stadium metafizyczne i stadium naukowe (czyli pozytywne).
  • Przemiany w świadomości ludzkiej wiążą się z odpowiednimi przemianami we wszystkich dziedzinach życia.
  • Ewolucja społeczna doprowadzi z czasem do doskonałego ładu społecznego.
  • Ludzkość jest całością i stanowi ona podmiot dziejów.

Źródła[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Szacki: Historia myśli socjologicznej. (wydanie nowe), Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006.