Dysfolid

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dysfolid
Dispholidus typus
(Smith, 1829)
Dysfolid
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada gady
Podgromada diapsydy
Rząd łuskonośne
Podrząd węże
Rodzina połozowate
Podrodzina połozy
Rodzaj Dispholidus
Fitzsimons & Brain, 1958
Gatunek dysfolid
Podgatunki
  • D. t. kivuensis Laurent, 1955
  • D. t. punctatus Laurent, 1955
  • D. t. typus (Smith, 1829)[1]
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Sowica ciemnolica, w jęz. maoryskim: ruru, (Ninox novaeseelandiae)


Dysfolid[2][3], boomslang, z jęz. afrikaans i jęz. niderlandzkiegoboom – "drzewo", slang – "wąż"[4] (Dispholidus typus) – gatunek węża z rodziny połozowatych. Wąż ten nie jest agresywny, ale swoim jadem może zabić nawet dorosłego człowieka. Samica ma barwę brunatną, podczas gdy samiec jest intensywnie zielony. Jest jedynym przedstawicielem monotypowego rodzaju Dispholidus.

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Występuje na południu Afryki, Madagaskarze, Mauritiusie, Komorach i Seszelach[1]. Żyje na drzewach w lasach tropikalnych, ale także można go znaleźć wśród krzewów porastających sawannę.

Polowanie[edytuj | edytuj kod]

Dysfolid osiąga długość do 2 metrów[3]. Smukłe ciało umożliwia mu poruszanie się w gałęziach drzew i krzewów. Dzięki swojemu maskującemu ubarwieniu dysfolid jest prawie niewidoczny w swoim siedlisku. Podczas dnia wąż jest aktywny i poluje na nadrzewne jaszczurki, żaby, ssaki, a czasem nawet na ptaki i dość często żywi się jajami. Wąż poluje z zasadzki. Zwisa z gałęzi, przypominając długie pnącze. Kiedy ofiara znajdzie się w zasięgu jego pyska, chwyta ją i zaciska szczęki, po czym powoli nimi porusza, żeby jad przesączył się do rany zadanej ofierze. Kiedy zdobycz jest już martwa, wtedy gad połyka ją w całości.

Jad[edytuj | edytuj kod]

Jad dysfolida jest śmiertelny dla człowieka, o ile nie zostanie podana surowica. Działanie toksyny jest jednak powolne (nawet do 48 godzin). Jad zmniejsza krzepliwość krwi i ofiara umiera na skutek licznych krwotoków wewnętrznych. Do ukąszeń dochodzi jednak rzadko, ponadto dość często nie kończą się one wprowadzeniem jadu, gdyż wąż ten ma aparat jadowy typu opistoglypha, co znaczy, że zęby jadowe znajdują się z tyłu szczęki[3].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Dispholidus typus (SMITH, 1828) (ang.). The Reptile Database. [dostęp 11 września 2010].
  2. Zwierzęta: encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005. ISBN 83-01-14344-4.
  3. 3,0 3,1 3,2 W. Juszczyk: Gady i płazy. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1978.
  4. Oxford English Dictionary. Oxford, England: Oxford University Press. 1989.