Dyskalkulia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Specyficzne zaburzenie umiejętności arytmetycznych
ICD-10 F81.2
Dyskalkulia rozwojowa
DSM-IV 315.1

Dyskalkulia rozwojowa – zaburzenie zdolności matematycznych, mające swoje źródło w genetycznych nieprawidłowościach tych części mózgu, które są bezpośrednim podłożem dojrzewania zdolności matematycznych zgodnie z wiekiem.

Dawniej dyskalkulią określano również podobne objawy wynikające z organicznego uszkodzenia mózgu, obecnie diagnozą określającą taki stan jest akalkulia.

Szacuje się, że dyskalkulicy stanowią 4-6% społeczeństwa[potrzebne źródło], a ponad 99% z nich nie ma świadomości, że dyskalkulia istnieje.

W klasyfikacji chorób i zaburzeń DSM-IV dzieci przejawiające trudności w uczeniu się matematyki są umieszczone w kategorii trudności w uczeniu się i określone jako osoby, które nie mogą osiągnąć adekwatnego do wieku poziomu biegłości w procesach matematycznych pomimo inteligencji w normie, sprzyjających warunków edukacyjnych, braku zaburzeń emocjonalnych i odpowiedniego poziomu motywacji do nauki.

Kontrowersje wokół teorii dyskalkulii[edytuj | edytuj kod]

Zbigniew Marciniak twierdzi, że dyskalkulia to "humbug naukowy"[1].

Rodzaje dyskalkulii[edytuj | edytuj kod]

Ladislav Košč (słowacki neuropsycholog) dokonał klasyfikacji dyskalkulii na kilka typów[2]:

  • Dyskalkulia werbalna (słowna) ujawnia się w postaci zaburzeń zdolności nazywania pojęć i relacji matematycznych, trudności z określaniem liczby obiektów, problemów z nazywaniem cyfr i numerów.
  • Dyskalkulia leksykalna (związana z czytaniem) to zaburzenie odczytywania symboli matematycznych, cyfr, liczb i znaków operacyjnych, trudności w kojarzeniu symboli operacyjnych (+, -, x, ≤, ≥) z ich nazwami.
  • Dyskalkulia graficzna objawia się trudnościami w zapisywaniu liczb i symboli operacyjnych, problemami z zapisem liczb przy pisemnym dodawaniu i odejmowaniu, mnożeniu i dzieleniu.
  • Dyskalkulia wykonawcza polega na zaburzeniu manipulowania realnymi lub obrazkowymi obiektami w celach matematycznych - obliczania liczebności zbioru, porównywanie ilości i wielkości, trudnościach z uszeregowaniem obiektów wg kolejności rosnącej lub malejącej, problemach z wskazywaniem, który z porównywanych obiektów jest mniejszy, większy, które obiekty są tej samej wielkości.
  • Dyskalkulia pojęciowo-poznawcza to zaburzenie rozumienia idei matematycznych, relacji niezbędnych do dokonywania obliczeń pamięciowych, dziecko wykazuje trudności w dostrzeganiu zależności liczbowych (np. 6 to połowa 12).
  • Dyskalkulia operacyjna jest zaburzeniem dotyczącym dokonywania działań matematycznych mimo możliwości wzrokowo-przestrzennych oraz umiejętności czytania i pisania liczb.

Objawy dyskalkulii[edytuj | edytuj kod]

  • nieumiejętność wykonywania elementarnych działań na materiale liczbowym (dodawania, odejmowania, dzielenia, mnożenia)
  • wtórny zanik zdolności myślenia logicznego na materiale liczbowym
  • ogólne problemy w dedukcji, rozumowaniu, analizowaniu i wyciąganiu wniosków z działań matematycznych
  • ataki nerwicowe lub stresowe przed wykonywaniem działań matematycznych

Objawy, które można zaobserwować w życiu powszednim[edytuj | edytuj kod]

  • problemy z odczytywaniem poprawnej godziny z zegarka
  • zapominanie następnego etapu jakiejś operacji
  • błędy "nieuwagi"
  • trudności w rozumieniu języka matematycznego
  • liczenie na palcach
  • trudności w odczytywaniu map
  • częste naciskanie złych przycisków w kalkulatorze
  • uczeń wydaje się rozumieć temat na lekcji, ale nie umie samodzielnie pojąć go w domu
  • trudności w kontynuowaniu rozpoczętych procesów matematycznych

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
o dyskalkulii
WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło dyskalkulia w Wikisłowniku

Przypisy

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.