Dziób (instrumentoznawstwo)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Dziób – rodzaj ustnika w instrumencie muzycznym.
W aerofonach stroikowych (np. saksofon, klarnet), krótka rurka z ukośnym ścięciem, na którą nakłada się stroik.
W aerofonach wargowych (np. flet) klinowate zakończenie, wewnątrz którego znajduje się kanał kierujący strumień powietrza na wargę.
[edytuj] Bibliografia
- Encyklopedia Muzyki, Andrzej Chodkowski (red.), Krzysztof Baculewski (autor), PWN, Warszawa 2006, ISBN 978-83-01-13410-5