Działko M39

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
M39
Cannon M39A2.png
M39A2 zainstalowane na mysliwcu F-5
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent Springfield Armory
Rodzaj jednolufowe działko automatyczne
Zasada działania pięciokomorowe działko rewolwerowe
Historia
Prototypy lata 50.
Dane techniczne
Liczba luf 1
Kaliber 20 mm
Zasilanie taśma
Masa
Broni 81 kg
Inne
Prędkość pocz. pocisku 1030 m/s
Masa pocisku 101 g
Szybkostrzelność teoretyczna 1500 strz./min
Dane operacyjne
Użytkownicy
Stany Zjednoczone

Pontiac M39 - działko rewolwerowe kalibru 20 mm, zaprojektowane dla USAF w końcu lat 40. i używane jako uzbrojenie myśliwców od wczesnych lat 50. do 70.

Historia rozwoju[edytuj | edytuj kod]

Działko M39 zostało zaprojektowane przez Springfield Armory na podstawie niemieckiej konstrukcji z czasów II wojny światowej działka Mauser MG 213C kalibru 30 mm, zbudowanego dla Luftwaffe, ale nigdy nie użytego bojowo. Na podstawie tego samego działka oparto konstrukcję brytyjskiego ADENa i francuskiego DEFA, ale amerykańscy projektanci budując M39 wybrali mniejszy kaliber 20 mm w celu zwiększenia szybkostrzelności działka i prędkości wylotowej pocisku.

Początkowo oznaczone jako T-160 działko instalowano do testów w warunkach bojowych na wielu samolotach F-86 Sabre w ramach programu Gunval i używano podczas wojny w Korei w 1953. W końcu zostało ono przyjęte jako standardowe uzbrojenie samolotów myśliwsko-bombowych F-86H Sabre, F-100 Super Sabre, F-101A i F-101C Voodoo, oraz F-5 Freedom Fighter. Ostatnia wersja myśliwca F-5 Tiger II wciąż jest wyposażona w działko M39A2, wersję z 280 nabojami w jednomiejscowym myśliwcu i 140 nabojami w dwumiejscowym.

Działko M39 nie jest tą samą konstrukcją co pochodne działka Hispano M3 używanego przez marynarkę USA (jako M3 a później Colt Mk 12) w samolotach A-4 Skyhawk i F-8 Crusader, ani inną pochodną działek Hispano, M24, używaną przez USAF pod koniec lat czterdziestych.