Działo pancerne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Działo pancerne to rodzaj działa samobieżnego - działo artyleryjskie umieszczone na silnie opancerzonym podwoziu gąsienicowym. Jego zadaniem było wspieranie ogniem artyleryjskim piechoty i czołgów. Zazwyczaj działa pancerne budowano na podwoziach takich samych jak czołgi.

Historia dział pancernych jest stosunkowo krótka. Pierwsze działa pancerne pojawiły się w 1939 roku (niemiecki Sturmgeschütz III). Podczas II wojny światowej były masowo produkowane przez Niemcy i Związek Radziecki.

Przyczyną ich popularności była uproszczona w porównaniu z czołgami konstrukcja (działo umieszczano w kadłubie zamiast w wieży). Takie rozwiązanie pozwalało zmniejszyć cenę pojedynczego pojazdu, zwiększyć wytrzymałość pancerza poprzez jego większe pochylenie i zastosowanie grubszych płyt dzięki oszczędnościom na ciężarze oraz montować działa większego kalibru (działa w kadłubie mogą mieć większą siłę odrzutu niż te w wieży). Zlikwidowanie wieży czyniło też pojazd niższym i tym samym trudniejszym do trafienia oraz łatwiejszym do ukrycia.

Prostota konstrukcji była jednak jednocześnie największą wadą dział pancernych - aby skierować działo w bok trzeba było obrócić cały pojazd, a nie tylko wieżę. Spowodowało to, że ich historia skończyła się niedługo po zakończeniu II wojny światowej. Po wojnie produkowano już nieliczne konstrukcje dział pancernych, w małych seriach, głównie w ZSRR. Powstawały też całkowicie opancerzone samobieżne działa przeciwpancerne (niszczyciele czołgów) o układzie konstrukcyjnym i sylwetce dział pancernych, lecz znacznie słabszym opancerzeniu, chroniącym jedynie przed pociskami małego kalibru (jak ASU-85). Wyjątkiem jest szwedzki Stridsvagn 103 - wyglądający jak działo pancerne czołg.

Najbardziej znane działa pancerne:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Spielberger, Walter J., Feist, Uwe:Sturmartillerie Part 1: From Assault Guns to Hunting Panther - Armor Series 3, Aero Publishers (1968)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]