Działy specjalne produkcji rolnej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Działy specjalne produkcji rolnej - zaliczane są do nich[1][2]:

  • uprawy w szklarniach (powyżej 25 m2) i ogrzewanych tunelach foliowych (powyżej 50 m2),
  • uprawy grzybów i ich grzybni (powyżej 25 m2),
  • uprawy roślin in vitro,
  • fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego (powyżej 100 sztuk) i nieśnego (powyżej 80 sztuk),
  • wylęgarnie drobiu,
  • hodowla i chów zwierzątek futerkowych i laboratoryjnych,
  • hodowla dżdżownic,
  • hodowla entomofagów,
  • hodowla jedwabników,
  • prowadzenie pasiek (powyżej 80 rodzin),
  • hodowla innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kozikowska K., Umowa kontraktacji i grupy producenckie, (w:) Prawo rolne pod red. M. Jarosiewicza i K. Kozikowskiej, Kraków 2007, s. 48-49.

Przypisy

  1. Tabela rodzajów i rozmiarów działów specjalnych produkcji rolnej oraz norm szacunkowych dochodu rocznego
  2. DZIAŁY SPECJALNE PRODUKCJI ROLNEJ I ICH OPODATKOWANIE dr Anna Jagiełło