Dziadek do orzechów (balet)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dziadek do Orzechów w wykonaniu zespołu częstochowskiej Społecznej Szkoły Baletowej na deskach Filharmonii Częstochowskiej

Dziadek do Orzechów (ros. Щелкунчик, franc. Casse-Noisette, ang. The Nutcracker) – balet-feeria w 2 aktach, 3 obrazach. Sztuka po raz pierwszy pokazana została w petersburskim Teatrze Maryjskim.

Prapremiera: Petersburg, 6 grudnia?/18 grudnia 1892, Teatr Maryjski. Premiera polska: Bydgoszcz, 10 kwietnia 1958, Studio Operowe.

Osoby[edytuj | edytuj kod]

Rosyjskie znaczki wydane na 100 rocznicę baletu
  • Drosselmeyer – konstruktor zabawek, ojciec chrzestny Klary
  • Klara Silberhaus, córka prezesa rady miejskiej
  • Hans-Peter (Dziadek do Orzechów)
  • Radca Silberhaus i jego żona – rodzice Klary, braciszek Klary Fred i jej starsza siostra Ludwika, babcia i dziadek Klary, narzeczony Ludwiki, pokojówka
  • goście radcy i ich dzieci
  • Wieszczka Cukrowa i Książę
  • Kolombina
  • Arlekin
  • żołnierzyk i jego partnerka
  • Król Myszy
  • Chorąży
  • zabawki, myszy, gnomy, śnieżynki, Mistrz Ceremonii, kwiaty, tancerki i tancerze

Treść[edytuj | edytuj kod]

Akt I[edytuj | edytuj kod]

Przyjęcie w domu Radcy
W domu Radcy trwają przygotowania do bożonarodzeniowego przyjęcia. W salonie, chwilowo niedostępnym dla dzieci, znajduje się pięknie ubrana choinka. Stopniowo pojawiają się zaproszeni goście. Mała Klara marzy o tym, by dorosnąć i dostawać kwiaty od narzeczonego, tak jak jej siostra. Już są wszyscy, zatem otwarto salon. Ukazuje się choinka i złożone pod nią prezenty. Wśród przybyłych obecny jest ojciec chrzestny Klary Drosselmeyer i jemu przypada rola rozdania prezentów. Jako ostatni, pod choinką zostaje Dziadek do Orzechów. Ten ostatni prezent nie budzi zachwytu wśród dzieci i dorosłych, tylko Klara jest nim zauroczona. Odkłada na bok lalkę i przytula niechcianego przez innych Dziadka.

Przyjęcie trwa, wszyscy doskonale się bawią, tylko Fred dokucza Klarze i psuje Dziadka do Orzechów. Na szczęście Drosselmeyer potrafi naprawić zabawkę. Po zakończonym przyjęciu goście rozchodzą się do domów, a Klara przytulając Dziadka do Orzechów zasypia w fotelu.

Sen
We śnie Klara widzi pokojówki, matkę, babcię i dziadka w dziwnych przebraniach. Zza choinki wychodzą Myszy. Akcja wkracza w baśniowy klimat. Choinka rośnie, Klara dorośleje a zabawka ożywa. Dziadek do Orzechów dowodzi zabawkowymi żołnierzami, walcząc z myszami. Wojsko używa armaty i z pomocą Klary, zwycięża Myszy.

Dziadek do Orzechów zamienia się w Księcia, a Klara w Księżniczkę. Razem podążają do Krainy Słodyczy.

Akt II[edytuj | edytuj kod]

W Krainie Słodyczy
Księżniczka Klara wraz z Księciem wędrują przez Krainę Słodyczy. Napotykane postacie są ożywiane przez Drosselmeyera. Wędrówce towarzyszy muzyka, a poszczególne postacie wykonują uroczyste tańce. W całej krainie trwa święto z okazji przybycia Książęcej Pary. Klara z Księciem wędrują przez Cukrową Łąkę, przechodzą przez Bramę Łakomczuchów, trafiają do Gwiazdkowego Lasu. Płyną przez Jezioro Róż łódką ciągniętą przez delfiny do Konfiturowego Gaju. Dalej wędrują do Cukierkowa – stolicy Cukierkowej Krainy, w której znajduje się Marcepanowy Pałac. W cukierkowym świecie wszystko cudownie i słodko pachnie, wszyscy są weseli. W poszczególnych scenach balet wykonuje tańce charakterystyczne: Taniec wieszczki cukrowej, Taniec hiszpański, Taniec arabski, Taniec chiński, Trepak (Taniec rosyjski), Taniec pasterski. Suitę zamyka Walc kwiatów. Zachwycona Klara w końcu jednak budzi się w fotelu z zabawką w ramionach.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons
Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
o balecie

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]