Dzieło rogowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dzieło rogowe Twierdzy Grudziądz
Jaskółczy ogon (A) i rawelin (B)

Dzieło rogowe (rogi) – w fortyfikacjach XVI-XVIII w. zewnętrzna budowla obronna złożona z dwóch półbastionów połączonych kurtyną – rogi półbastionowe, lub kleszczy – rogi kleszczowe, otwarta w kierunku zapola, o bokach równoległych lub zbieżnych w kierunku twierdzy[1].

Rogi kleszczowe o zbieżnych barkach nazywamy jaskółczym ogonem[2].

Rogi mogą występować jako dzieło zewnętrzne twierdzy, stanowiąc wtedy obronę kurtyny często również jako przedmoście, lub samodzielnie jako fort rogowy. Częstym uzupełnieniem rogów od strony zapola był rawelin.

Przykłady[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Encyklopedia techniki wojskowej. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1978.
  2. Janusz Bogdanowski: Architektura obronna w krajobrazie Polski od Biskupina do Westerplatte. Warszawa - Kraków: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1996.