Dzieje Sasów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Dzieje Sasów lub Dzieje Saskie (łac. Res gestae Saxonicae) – utwór literacki w formie kronikarskiej, spisany przez benedyktyńskiego mnicha z klasztoru w Nowej Korbei ok. roku 973.

Składa się z trzech ksiąg, z których każda poprzedzona jest wstępem, prawdopodobnie dopisanym w czasie końcowej redakcji tekstu. Wstępy odwołują się do córki cesarza Ottona IMatyldy, u której ich twórca szukał wsparcia nie tylko duchowego. Taka kompozycja utworu prawdopodobnie wynikała z pierwotnego zamysłu twórcy, aby w ostatnich częściach księgi trzeciej opisać wyniesienie dusz zmarłych członków rodziny cesarskiej ku niebiosom, wespół z zmarłym w tym samym roku biskupem (według datowania w Rocznikach korbejskich).

Tytuł pracy jest mocno dyskusyjny. W zasadzie powinien być trójwyrazowy. Księga pierwsza opisuje dzieje Sasów począwszy od IV wieku naszej ery aż do przełomu wieków IX i X. W szczególności lądowanie statków saskich w Szlezwiku, spory z Turyngami, współpracę i walki z Frankami. Księga druga opisuje dojście do władzy w Rzeszy dynastii Ludolfingów i okoliczności, które temu towarzyszyły. Księga trzecia zajmuje się sprawami wydarzeń w bliskiej odległości od Nowej Korbei, a więc sprawami Słowian połabskich. Tutaj także po raz pierwszy w historiografii europejskiej mowa jest o królu Mesico (Mieszku I). Struktura utworu nie jest jednorodna. Wykazuje się różnymi stylami pisarskimi, co uzasadnia przypuszczenie, że jest kompilacją dzieł innych autorów czy kronikarzy.

Res gestae Saxonicae pierwszy raz wydana została drukiem w Bazylei w 1532 roku.

Tłumaczenie na język polski[edytuj | edytuj kod]

  • Vvitichindus: Res gestae Saxonicae. Annales Corbeienses. Annales Hildesheimenses. Widukind: Dzieje Sasów. Roczniki korbejskie. Roczniki hildesheimskie, tłum. Grzegorz Kazimierz Walkowski, Bydgoszcz 2013, ISBN 978-83-930932-9-8.