Dzielnica senioralna
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Dzielnica senioralna – dzielnica, którą zgodnie z zasadą senioratu otrzymał najstarszy książę piastowski w okresie rozbicia dzielnicowego (od 1138 roku, tj. od śmierci Bolesława III Krzywoustego, do 1320 roku i koronacji Władysława Łokietka). Powstała na mocy postanowień ustawy sukcesyjnej Bolesława Krzywoustego. W jej skład wchodziły: ziemia krakowska ze stolicą w Krakowie, ziemia łęczycko-sieradzka, ziemia kaliska z Kaliszem i Gnieznem, część Kujaw i Pomorza Gdańskiego.