Dzienniki motocyklowe (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dzienniki motocyklowe
Diarios de motocicleta
Gatunek biograficzny, dramat, przygodowy
Data premiery Ziemia 1 października 2004
Polska 25 lutego 2005
Kraj produkcji Argentyna, Francja, Niemcy, Peru, USA, Wielka Brytania, Chile
Język hiszpański
Czas trwania 128 min
Reżyseria Walter Salles
Scenariusz Jose Rivera
Główne role Gael García Bernal
Lucas Oro
Marina Glezer
Ricardo Diaz Mourelle
Sergio Bori
Muzyka Gustavo Santaolalla
Zdjęcia Eric Gautier
Scenografia Laurent Ott
Carlos Conti
Kostiumy Marisa Urruti
Beatriz di Benedetto
Montaż Daniel Rezende
Produkcja Karen Tenkhoff
Michael Nozik
Edgard Tenenbaum
Wytwórnia FilmFour
South Fork Pictures
Tu Vas Voir Productions
BD Cine
Inca Films S.A.
Sahara Films
Senator Film Produktion
Sound for Film
Dystrybucja Gutek Film
Focus Feathures

Dzienniki motocyklowe (hiszp. Diarios de motocicleta) – południowoamerykański film z 2004 w reżyserii Waltera Sallesa. Scenariusz napisał Jose Rivera na podstawie pamiętników Ernesta „Che” Guevary i Alberta Granady (Con el Che por America Latina). W rolach głównych wystąpują Gael García Bernal i Rodrigo de la Serna.

Jest to film drogi, który opowiada historię podróży młodego Ernesta Guevary (Gael García Bernal) – studenta medycyny – oraz jego przyjaciela – biochemika – Alberta Granady (Rodrigo de la Serna) z południa na północ kontynentu, od ich rodzinnej Argentyny, przez Chile, Peru i Kolumbię, aż do Wenezueli.

Początkowo poruszają się na Siłaczce ("La Poderosa"), trochę już zdezelowanym motocyklu, który po jakimś czasie zepsuje się zupełnie i zmusi ich do pokonania wielu setek kilometrów na piechotę i łapiąc okazję. Po drodze oglądają biedę i ciężkie życie przygodnie napotykanych ludzi. Dłuższy pobyt zaliczają w ośrodku leczenia trądu na północy Peru, gdyż Ernesto chce się w przyszłości specjalizować w tego typu schorzeniach. Stamtąd, w ostatni etap podróży, wyruszają na tratwie ofiarowanej im przez pracowników tego centrum terapeutycznego.

Pokonując tysiące kilometrów i obserwując świat wokoło Ernesto dostrzega, że w istocie ludzi Ameryki Południowej o wiele więcej łączy niż dzieli, a podziały na narody są sztuczne.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Film otrzymał Oscara w kategorii Najlepsza Piosenka, był również nominowany w kategorii Najlepszy Scenariusz Adaptowany. "Dzienniki motocyklowe" były także nominowane do Złotej Palmy. Na festiwalu w Cannes otrzymały Nagrodę François Chalais, Nagrodę Jury Ekumenicznego i Wielką Nagrodę Techniczną (ex aequo z Clean).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]