Dzierżenie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Dzierżenie - w języku polskim zobacz w wikisłowniku: trzymanie.

Dzierżenie - w terminologii prawniczej: rodzaj władztwa nad rzeczą wykonywany przez dzierżyciela. Dzierżycielem, zgodnie z art. 338 Kodeksu cywilnego, jest ten, kto faktycznie włada rzeczą za kogoś innego. Dzierżenie polega więc na faktycznym władztwie nad rzeczą – i w tym podobne jest do posiadania. Od posiadania odróżnia je element woli (animus), ponieważ stan świadomości dzierżyciela (zwany animus possidendi pro alieno lub animus detendi) jest inny niż u posiadacza; różnica sprowadza się do tego, że dzierżyciel włada rzeczą w imieniu innej osoby, a nie dla siebie, jak to jest w przypadku posiadacza.

Dzierżenie, w przeciwieństwie do posiadania, nie korzysta z ochrony sądowej.

Dzierżycielami są na przykład rodzice sprawujący zarząd rzeczami wchodzącymi w skład majątku dziecka, przechowawca sprawujący pieczę nad przechowywanymi rzeczami, przewoźnik działający w ramach umowy przewozu rzeczy.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Ignatowicz, Prawo rzeczowe, Wydawnictwo Prawnicze PWN, Warszawa 2000, wyd. X zmienione
  • Zdzisław Gawlik, Piotr Pełczyński, Sylwester Wójcik (red.) Podstawy prawa cywilnego, prawo rzeczowe, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2001