Dzierżyńska Góra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dzierżyńska Góra
Dzierżyńska Góra
Dzierżyńska Góra
Państwo  Białoruś
Położenie obwód miński
Pasmo Wysoczyzna Mińska
Wysokość 345 m n.p.m.
Wybitność 40-50 m
Położenie na mapie Białorusi
Mapa lokalizacyjna Białorusi
Dzierżyńska Góra
Dzierżyńska Góra
Ziemia 53°51′N 27°04′E/53,850000 27,066667Na mapach: 53°51′N 27°04′E/53,850000 27,066667

Dzierżyńska Góra[1] (biał. гара Дзяржынская, hara Dziarżynskaja[1], ros. гора Дзержинская, gora Dzierżinskaja[1]), dawniej Święta (biał. Сьвята́я, Śwjataja, ros. Святaя, Swjataja) – najwyższe wzniesienie na Białorusi.

Dane geograficzno-geologiczne[edytuj | edytuj kod]

Wysokość Dzierżyńskiej Góry wynosi 345 m nad poziomem morza. Góra leży na Wysoczyźnie Mińskiej, stanowiącej centralną część Grzędy Białoruskiej. Znajduje się w obrębie wsi Skirmuntawa, 20 kilometrów na północ od Kojdanowa i 30 kilometrów na południowy wschód od Mińska. Stok południowo-zachodni ma pochyłą około 5º, stoki północne i wschodnie są rozorane, a pochyła wynosi około 2º. 15% terytorium góry jest porośnięte młodym lasem.

Góra ma charakter morenowy, pokryta jest iłem i piaskowcem. Uformowała się podczas holocenu. U podnóża góry mają źródła rzeki basenu Niemna i DniepruPtycz, Isłocz, Suła i Usa.

Etymologia nazwy[edytuj | edytuj kod]

Nazwa Święta pochodzi prawdopodobnie z czasów przedchrześcijańskich. Góra była miejscem kultu pogańskiego.

W pierwszej połowie XX wieku, po ustanowieniu władzy radzieckiej, góra została włączona do sowchozu "Komsomolec". W 1958 roku nazwa Święta została zamieniona na Dzierżyńską Górę na cześć działacza komunistycznego – Feliksa Dzierżyńskiego.

Pod koniec XX wieku na Dzierżyńskiej Górze umieszczona została tablica pamiątkowa z napisem:

Quote-alpha.png
Góra Dzierżyńska. Najwyższy punkt Białorusi. Wysokość 345 metrów nad poziomem morza.

Obecnie góra jest popularnym obiektem wśród turystów.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Białoruś. W: Główny Geodeta Kraju: Nazewnictwo geograficzne świata. T. 11: Europa. Część I. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2009, s. 50. ISBN 978-83-254-0463-5. [dostęp 2010-08-25].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Celesz L., A była gara Swiataja..., "Narodnaja volja", nr 61-62(2008). [1].
  • Dzierżinskaja gora, w: Turistskaja encyklopedija Biełarusi, red. Pirożnik I. I., Minsk 2007, s. 648. ISBN 978-985-11-0384-9.
  • Michajłow S., Staniot li Dzierżinskaja gora Swjatoj?, "Ekspress Nowosti", 146(2004). [2].