Dzierzba śródziemnomorska
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Dzierzba śródziemnomorska | |
| Lanius meridionalis | |
| (Temminck, 1820) | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | wróblowe |
| Podrząd | śpiewające |
| Rodzina | dzierzbowate |
| Rodzaj | Lanius |
| Gatunek | dzierzba śródziemnomorska |
| Podgatunki | |
|
L. meridionalis meridionalis |
|
| Zasięg występowania | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Dzierzba śródziemnomorska) (Lanius meridionalis) – średni ptak drapieżny z rodziny dzierzbowatych, zamieszkujący w zależności od podgatunku:
- Lanius meridionalis meridionalis - południowa Francja i Półwysep Iberyjski. *Lanius meridionalis koenigi - Wyspy Kanaryjskie.
- Lanius meridionalis algeriensis syn. L. m. dodsoni - Maghreb.
- Lanius meridionalis elegans - północna Sahara od Mauretanii po Morze Czerwone, północny Synaj i południowy Negew.
- Lanius meridionalis aucheri syn. L. m. dubarensis - Lewant i Arabia oraz Irak, Iran oraz afrykańskie brzegi Morza Czerwonego po północną Somalię, współwystępując z L. m. elegans we wschodnim Sudanie, na północnym Synaju i w Izraelu.
- Lanius meridionalis theresae - północny Izrael.
- Lanius meridionalis pallidirostris - od dolnej Wołgi poprzez brzegi Morza Kaspijskiego, oraz północno-wschodni i południowy Iran po wschodni Afganistan, Uzbekistan i półudniową Mongolię.
- Lanius meridionalis lahtora - Pakistan i północne Indie.
- dzierzba saharyjska Lanius meridionalis leucopygos - południowa Sahara od Mali po sudański odcinek doliny Nilu.
- Lanius meridionalis buryi syn. L. m. arabicus - Jemen.
- Lanius meridionalis uncinatus - Sokotra.
- Lanius meridionalis jebelmarrae
- Cechy gatunku
- Przypomina srokosza, jednak mniejsza od niego. Wierzch głowy, kark, grzbiet, kuper i barki popielate, ogon i skrzydła oraz pas przez oko czarny. Spód ciała jasny. Brzegi ogona i lusterko białe.
- Wymiary średnie
- długość ciała ok. 24-25 cm
rozpiętość skrzydeł ok. 30-36 cm
masa ciała ok. 50-70 g - Biotop
- Tereny z pojedynczymi zadrzewieniami, skraje lasów, zarośla.
- Gniazdo
- Na drzewie lub krzewie, zazwyczaj na dość znacznej wysokości, zbudowane z gałązek i korzeni, wysłane puchem lub sierścią.
- Jaja
- W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając w styczniu-czerwcu 3-7 jaj.
- Wysiadywanie
- Jaja wysiadywane są przez okres 15-16 dni głównie przez samicę. Pisklęta opuszczają gniazdo po 19-20 dniach.
- Pożywienie
- Drobne kręgowce i duże owady.
- Ochrona
- Na terenie Polski gatunek ten jest objęty ścisłą ochroną gatunkową[1].
- Ciekawostki
- Dawniej uważana za podgatunek srokosza (Lanius excubitor) - jako Lanius excubitor meridionalis. Liczba podgatunków sporna.
Przypisy
- ↑ Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 28 września 2004 r. w sprawie gatunków dziko występujących zwierząt objętych ochroną Dz. U. z 2004 r. Nr 220, poz. 2237
[edytuj] Zobacz też
