Dzierzba śródziemnomorska
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Dzierzba śródziemnomorska | |
| Lanius meridionalis | |
| Temminck, 1820 | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | wróblowe |
| Podrząd | śpiewające |
| Rodzina | dzierzby |
| Rodzaj | Lanius |
| Gatunek | dzierzba śródziemnomorska |
| Synonimy | |
|
|
| Podgatunki | |
|
|
| Zasięg występowania | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Dzierzba śródziemnomorska (Lanius meridionalis) – gatunek średniego ptaka z rodziny dzierzb (Laniidae), zamieszkujący w zależności od podgatunku[1]:
- dzierzba śródziemnomorska (Lanius meridionalis meridionalis) – południowa Francja i Półwysep Iberyjski.
- Lanius meridionalis koenigi – Wyspy Kanaryjskie.
- Lanius meridionalis algeriensis – Maghreb.
- dzierzba saharyjska (Lanius meridionalis elegans) – północna Sahara od Mauretanii po Morze Czerwone, północny Synaj i południowy Negew.
- dzierzba arabska (Lanius meridionalis aucheri) – Lewant i Arabia oraz Irak, Iran oraz afrykańskie brzegi Morza Czerwonego po północną Somalię, współwystępując z L. m. elegans we wschodnim Sudanie, na północnym Synaju i w Izraelu.
- Lanius meridionalis theresae – północny Izrael.
- Lanius meridionalis lahtora – Pakistan i północne Indie.
- Lanius meridionalis leucopygos – południowa Sahara od Mali po sudański odcinek doliny Nilu.
- Lanius meridionalis buryi – Jemen.
- dzierzba sokotrzańska (Lanius meridionalis uncinatus) – Sokotra.
- Lanius meridionalis jebelmarrae – Darfur.
- Cechy gatunku
- Przypomina srokosza, jednak mniejsza od niego. Wierzch głowy, kark, grzbiet, kuper i barki popielate, ogon i skrzydła oraz pas przez oko czarny. Spód ciała jasny. Brzegi ogona i lusterko białe.
- Wymiary średnie
- długość ciała ok. 24-25 cm
rozpiętość skrzydeł ok. 30-36 cm
masa ciała ok. 50-70 g - Biotop
- Tereny z pojedynczymi zadrzewieniami, skraje lasów, zarośla.
- Gniazdo
- Na drzewie lub krzewie, zazwyczaj na dość znacznej wysokości, zbudowane z gałązek i korzeni, wysłane puchem lub sierścią.
- Jaja
- W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając w styczniu-czerwcu 3-7 jaj.
- Wysiadywanie
- Jaja wysiadywane są przez okres 15-16 dni głównie przez samicę. Pisklęta opuszczają gniazdo po 19-20 dniach.
- Pożywienie
- Drobne kręgowce i duże owady.
- Ochrona
- Na terenie Polski gatunek ten jest objęty ścisłą ochroną gatunkową[2].
- Ciekawostki
- Dawniej uważana za podgatunek srokosza (Lanius excubitor) - jako Lanius excubitor meridionalis. Liczba podgatunków sporna.
Przypisy
- ↑ Frank Gill, Minturn Wright, David Donsker: Family (ang.). IOC World Bird List: Version 3.1. [dostęp 30 czerwca 2012].
- ↑ Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 28 września 2004 r. w sprawie gatunków dziko występujących zwierząt objętych ochroną Dz. U. z 2004 r. Nr 220, poz. 2237
Zobacz też [edytuj]
