Dziesławice (województwo dolnośląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dziesławice
Kościół pw. św. Trójcy w Dziesławicach
Kościół pw. św. Trójcy w Dziesławicach
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat oleśnicki
Gmina Międzybórz
Strefa numeracyjna (+48) 62
Tablice rejestracyjne DOL
SIMC 0203571
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Dziesławice
Dziesławice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dziesławice
Dziesławice
Ziemia 51°21′05″N 17°37′58″E/51,351389 17,632778Na mapach: 51°21′05″N 17°37′58″E/51,351389 17,632778

Dziesławice (niem. Distelwitz) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie oleśnickim, w gminie Międzybórz.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kaliskiego.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Według niemieckiego językoznawcy Heinricha Adamy nazwa miejscowości należy do grupy nazw patronomicznych i pochodzi od staropolskiego imienia założyciela oraz pierwszego właściciela Dzierżysława[1]. Imię to złożone z dwóch członów Dzierży- ("trzymać") i -sław ("sława") oznaczało "tego, który posiada sławę". W swoim dziele o nazwach miejscowości na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu Adamy wymienia jako najstarszą zanotowaną po łacinie nazwę miejscowości Dislawice podając jej znaczenie "Dorf des Dirislaw" czyli po polsku "Wieś Dzierżysława"[1]. Pierwotna polska nazwa została później przez Niemców fonetycznie zgermanizowana na Distelwitz tracąc swoje pierwotne znaczenie[1].

W księdze łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna w latach 1295–1305 miejscowość wymieniona jest w zlatynizowanej formie villa Zyczlai.[2][3]

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[4]:

  • kościół fil. pw. Trójcy Świętej, drewniany, z lat 1667-1670.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Heinrich Adamy: Die Schlesischen Ortsnamen ihre entstechung und bedeutung. Breslau: Verlag von Priebotsch`s Buchhandlung, 1888, s. 15.
  2. Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis online
  3. H. Markgraf, J. W. Schulte, "Codex Diplomaticus Silesiae T.14 Liber Fundationis Episcopatus Vratislaviensis", Breslau 1889
  4. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 22.9.2012]. s. 128.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy