Dziesięć przykazań (film 1923)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dziesięcioro przykazań
The Ten Commandments
Gatunek dramat, biblijny
Data premiery 23 listopada 1923
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Czas trwania 146 min.
Reżyseria Cecil B. DeMille
Scenariusz Jeanie Macpherson
Muzyka Paul Iribe, Hugo Riesenfeld, Milan Roder
Zdjęcia Bert Glennon, J. Peverell Marley, Ray Rennahan, Archie Stout, Fred Westerberg
Scenografia Paul Iribe
Kostiumy Howard Greer
Produkcja Cecil B. DeMille
Wytwórnia Paramount Pictures

Dziesięcioro przykazań (ang. The Ten Commandments) – pierwszy film Cecila B. DeMilla z tzw. cyklu biblijnego. Pozostałe to "Król Królów" i "W cieniu krzyża".

Film składa się z dwóch części, biblijnej i współczesnej. Pierwsza z nich poświęcona jest Mojżeszowi. Film przedstawia życie Mojżesza i Izraelitów w Egipcie pod władzą Ramzesa, ucieczkę z Egiptu w poszukiwaniu Ziemi Obiecanej, przejście Morza Czerwonego, zawarcie przymierza, kult złotego cielca. Sceny przejścia przez Morze Czerwone, zrealizowane z użyciem efektów specjalnych i w kolorze, do dzisiaj robią wielkie wrażenie.

W drugiej części reżyser mówi o znaczeniu dekalogu w świecie współczesnym. Akcja rozgrywa się w San Francisco, a jej bohaterami są dwaj bracia McTavish, John i Dan; ciężko pracujący stolarz i bogaty architekt, intrygant. Obaj rywalizują o miłość tej samej dziewczyny, a konflikt potęguje się kiedy John odkrywa, że brat używa przy budowie katedry tandetnych materiałów, co prowadzi do zawalenia się kościoła. Warto przytoczyć ostatnie słowa matki McTavish do synów: "...cokolwiek zrobiliście to był mój błąd. Nauczyłam Was bać się Boga zamiast Go kochać". W roku 1956 DeMille nakręcił remake filmu pod tytułem "Dziesięcioro przykazań".

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]