Dziesięć tysięcy liści
Dziesięć tysięcy liści: Antologia literatury japońskiej (jap. 万葉集 Man’yōshū?) – pierwsza wielka antologia poezji japońskiej (około 4,5 tysiąca wierszy ok. 700 autorów), spisana ok. 780 r. przez poetę Yakamochiego Ōtomo (Ōtomo-no Yakamochi).
Najstarsze wiersze pochodzą z okresu przedpiśmiennego, a chronologicznie ostatni pochodzi z roku 759. Tematyka zbioru jest bardzo urozmaicona - od panegiryków ku czci wybitnych osobistości, poprzez opisy natury, do intymnych uczuć i refleksji osobistych.
Dla późniejszych poetów stała się wzorem formy poezji zwanej tanka. Inne formy poezji występujące w antologii to m.in. chōka i sedōka. Językiem poematów jest japoński, a zapis chiński, z zastosowaniem man'yōgany.
Autorem pierwszego pełnego polskiego przekładu Dziesięciu tysięcy liści był Wiesław Kotański.
Źródła [edytuj]
- Jolanta Tubielewicz: Historia Japonii, Zakład Narodowy im. Ossolińskich - Wydawnictwo, Wrocław 1984, ISBN 83-04-01486-6
