Dzik kalidoński
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Dzik kalidoński – w mitologii greckiej ogromny dzik, jakiego Artemida wysłała na ziemie króla Kalidonu, Ojneusa (w Etolii), który nie złożył należnej jej ofiary.
Polowanie na dzika, wyrządzającego olbrzymie szkody, urządził Meleager. Zaprosił na nie wszystkich znanych bohaterów – brali w nim udział m.in.:
- Ancaeus z Arkadii
- Ancaeus z Samos
- Asklepios
- Atalanta
- Deukalion
- Dioskurowie
- Fojniks
- Hippothous
- Ifikles
- Jazon
- Jolaos
- Laertes
- Meleager – który zabił zwierzę.
- Pejritoos
- Peleus
- Telamon
- Tezeusz
Ostatecznie dzik padł łupem Meleagera, aczkolwiek pierwsza strzała, która go dosięgnęła, wyszła z łuku Atalanty, za co wyróżnił ją później Meleager, co stało się powodem jego konfliktu z rodziną.
[edytuj] Bibliografia
- Słownik kultury antycznej pod red. Lidii Winniczuk. Wiedza Powszechna, Warszawa, 1986. ISBN 83-214-0406-5