Dzik kalidoński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Polowanie na dzika kalidońskiego – płaskorzeźba, Ashmolean Museum, Oxford

Dzik kalidoński (gr. Καλυδώνιος Κάπρος Kalydṓnios Kápros lub Ὗς Καλυδώνιος Hŷs Kalydṓnios, łac. Aper Calydonius lub Hus Calydonius) – w mitologii greckiej ogromny dzik, jakiego Artemida wysłała na ziemie króla Kalidonu, Ojneusa (w Etolii), który nie złożył należnej jej ofiary.

Polowanie na dzika, wyrządzającego olbrzymie szkody, urządził Meleager. Zaprosił na nie wszystkich znanych bohaterów – brali w nim udział m.in.:

  1. Ankajos
  2. Ancaeus z Samos
  3. Asklepios
  4. Atalanta
  5. Deukalion
  6. Dioskurowie
  7. Fojniks
  8. Hippothous
  9. Ifikles
  10. Jazon
  11. Jolaos
  12. Laertes
  13. Meleager – który zabił zwierzę.
  14. Pejritoos
  15. Peleus
  16. Telamon
  17. Tezeusz

Ostatecznie dzik padł łupem Meleagera, aczkolwiek pierwsza strzała, która go dosięgnęła, wyszła z łuku Atalanty, za co wyróżnił ją później Meleager, co stało się powodem jego konfliktu z rodziną.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]