Dzikie dzieci

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Dzikie dzieci, wilcze dziecidzieci egzystujące w społecznej izolacji, wychowywane przez zwierzęta lub posiadające jedynie pośredni kontakt z ludźmi (np. dzieci trzymane w niewoli i nie kontaktujące się z innymi ludźmi). Literackim przykładem dzieci wilczych są Romulus i Remus lub Mowgli.

Jednymi z najsłynniejszych dzikich dzieci są Victor i Genie. Prawdopodobnym przypadkiem dzikiego dziecka jest również tajemniczy Kaspar Hauser.

Dzikie dzieci mają problemy z opanowaniem ludzkiej mowy. Istnieje hipoteza stworzona przez Erica Lenneberga, że ludzkie dziecko przechodzi w swym rozwoju okres, kiedy zdolne jest przyswoić sobie język z niezwykłą łatwością. Ten optymalny okres kończy się jednak z wejściem w wiek dojrzewania i człowiek, który swej szansy opanowania mowy nie wykorzystał przed mniej więcej dwunastym rokiem życia, traci ją bezpowrotnie[1].

Przypisy

  1. Krzysztof Szymborski: Dzikie słówka (pol.). polityka.pl, 2002-05-04. [dostęp 2011-04-19].