Dzioborożec wielki
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Dzioborożec wielki | |
| Buceros bicornis[1] | |
| Linnaeus, 1758 | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | dzioborożcowe |
| Rodzina | dzioborożce |
| Rodzaj | Buceros |
| Gatunek | dzioborożec wielki |
| Kategoria zagrożenia (CzKGZ)[2] | |
 |
|
| Zasięg występowania | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Dzioborożec wielki (Buceros bicornis) – gatunek ptaka z rodziny dzioborożców (Bucerotidae) występującego w Indiach, na Półwyspie Indochińskim, Malajskim i Sumatrze. Może żyć 50 lat.
- Morfologia
- Czarno-białe upierzenie. Ma potężny żółty dziób z rogową naroślą u nasady.
- Wymiary
- długość ciała: 95–120 cm
- masa ciała: 2–4 kg
- Biotop
- Lasy subtropikalne.
- Pożywienie
- Głównie owoce i jagody, ale zjada też drobne zwierzęta.
- Rozmnażanie
- Po złożeniu jaj samica jest "zamurowywana" w dziupli drzewa przez samca, który odtąd karmi rodzinę. Po 8 tygodniach samica niszczy ściankę z gliny i wraz z pisklętami wylatuje z gniazda.
Przypisy
- ↑ Buceros bicornis w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Buceros bicornis. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
