Dziurawiec nadobny
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Dziurawiec nadobny | |
|---|---|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | klad różowych |
| Rząd | malpigiowce |
| Rodzina | dziurawcowate |
| Rodzaj | dziurawiec |
| Gatunek | dziurawiec nadobny |
| Nazwa systematyczna | |
| Hypericum pulchrum L. Sp. pl. 2:786. 1753 |
|
Dziurawiec nadobny (Hypericum pulchrum L.) – gatunek rośliny należący do rodziny dziurawcowatych. Występuje w Europie, głównie w części zachodniej. Gatunek w Polsce bardzo rzadki, podawany był tylko z 5 stanowisk na Dolnym Śląsku i jako gatunek synantropijny także koło Gdańska, gdzie został zawleczony[2].
Spis treści |
[edytuj] Morfologia
- Pokrój
- Osiąga wysokość 20–60 (100) cm, rozgałęzia się. Z rozrośniętego kłącza wyrastają pędy kwiatonośne i płonne.
- Łodyga
- Prosto wzniesiona, obła, naga, rozgałęziająca się.
- Liście
- Ułożone naprzeciwlegle, siedzące, nagie, trójkątnie sercowate, od spodu niebieskozielone, brzegi bez gruczołków. Przysadki brzegiem gęsto, gruczołowato owłosione.
- Kwiaty
- Zebrane w wiechę, koloru złotożółte, na zewnątrz czerwonawe. Działki kielicha bardzo tępe, odwrotnie jajowate z prawie siedzącymi gruczołkami na brzegach blaszki. Posiada podkwiatki gęsto gruczołowato owłosione po brzegach. Pręciki na szczytach posiadają czarny gruczołek. Na pręcikach widoczne czarne gruczołki
[edytuj] Biologia i ekologia
Bylina, hemikryptofit. Siedlisko: suche lasy liściaste, mieszane i iglaste, w miejscach widnych. Kwitnie od lipca do września.
.
[edytuj] Ochrona
Roślina podlega w Polsce od 2004 ścisłej ochronie. Na naturalnych stanowiskach prawdopodobnie juz wyginęła[2].
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-12-11].
- ↑ 2,0 2,1 Halina Piękoś-Mirkowa, Zbigniew Mirek: Rośliny chronione. Warszawa: Multico Oficyna Wyd., 2006. ISBN 978-83-7073-444-2.
[edytuj] Bibliografia
- Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.